Zaloguj
reklama Helikon-Tex
reklama Helikon-Tex

Ukraińskie turbiny trafiły z Indii do... Rosji

Fregata Admirał Makarow. Dwie bliźniacze jednostki zostaną ukończone dla Indii, nie zaś Rosji, z powodu niedostępności ukraińskich zespołów napędowych dla tej ostatniej. Fot. MO FR

Indyjskie media, powołując się na informacje z kompleksu wojskowo-przemysłowego podały, że zakupione na Ukrainie turbiny gazowe do fregat trafiły już do budującej je stoczni rosyjskiej.


Indie kupiły zespoły napędowe M7N1 w ukraińskim przedsiębiorstwie państwowym Kompleks badawczo-produkcyjny turbin gazowych „Zorja-Maszproekt” w Mikołajowie. Są one przeznaczone do dwóch fregat projektu 11356R, które są budowane przez rosyjską Stocznię Nadbałtycką „Jantar” w Kaliningradzie.
Chodzi o parę jednostek typu Admirał Grigorowicz, których produkcję rozpoczęto w 2013 r. z przeznaczeniem dla rosyjskiej Marynarki Wojennej. Te ważne dla Wojenno-Morskowo Fłota, ze względu na swoją wielkość (wyporność ok. 4000 ton) i możliwości bojowe, okręty miały zasilić Flotę Czarnomorską, ale na przeszkodzie stanęły sankcje nałożone przez Ukrainę po aneksji Krymu w 2014 r. W ich wyniku doszło do przerwania łańcucha kooperacyjnego z południowym sąsiadem, co odcięło stocznie rosyjskie od dostaw turbin gazowych, przekładni redukcyjnych i innych podzespołów oraz napraw i remontów tych maszyn oraz masy innych produktów przemysłu obronnego. Na pewien czas sparaliżowało to całkowicie produkcję okrętów w Rosji, w tym tak oczekiwanych jak kolejne jednostki projektu 11356R.

W związku z tą sytuacją Federacja Rosyjska zaproponowała Indiom, eksploatującym już sześć podobnych fregat projektu 11356 typu Talwar powstałych w Kaliningradzie i Sankt Petersburgu, odkupienie dwóch najbardziej zaawansowanych w budowie okrętów - niedoszłych Admirałów Butakowa i Istomina. W stoczni „Jantar” jest jeszcze trzeci okręt serii - Admirał Korniłow, ale w niższym stopniu ukończenia.

Porozumienie międzyrządowe w tej sprawie Nowe Delhi i Moskwa zawarły w październiku 2016 r. Zanim do tego doszło, Indie musiały porozumieć się z Ukrainą, aby ta wyraziła zgodę na eksport turbin koniecznych do ukończenia fregat. Gdy to się stało, Indie zawarły kontrakt z Rosją w końcu 2018 r. na dokończenie wspomnianej pary okrętów i licencyjną budowę dwóch następnych w stoczni Goa Shipyard Limited w Goa, przy współpracy technicznej z „Jantarem”.


Każdy zespół napędowy M7N1 składa się z dwóch turbin gazowych mocy szczytowej DT59 i dwóch marszowych DS71 oraz dwóch przekładni redukcyjnych R063 i jednej R1063. Wytwarza on łącznie moc 44 000 KM. Komplet zespołów napędowych do dwóch nieukończonych fregat zamówiono w sierpniu 2017 r. i kosztował on ok. 76 mln USD. Osobno zostaną zakupione silniki i przekładnie do fregat produkcji indyjskiej, które mają podnieść bandery do 2027 r.

Dostawa ukraińskich napędów do rosyjskiej stoczni pozwoli utrzymać harmonogram budowy okrętów, nawet mimo pandemii COVID-19. Pierwszy ma być zdany Indiom w końcu 2022 r., kolejny zaś pół roku później. Oba kosztowały ok. 950 mln USD.

reklama MBDA

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

  • Reklama Kongsberg

Przemysł zbrojeniowy

 ZOBACZ WSZYSTKIE

Siły Powietrzne

 ZOBACZ WSZYSTKIE

Samoloty i śmigłowce
Uzbrojenie lotnicze
Bezzałogowce
Kosmos

WOJSKA LĄDOWE

 ZOBACZ WSZYSTKIE

Wozy bojowe
Artyleria lądowa
Radiolokacja
Dowodzenie i łączność

MARYNARKA WOJENNA

 ZOBACZ WSZYSTKIE

Okręty współczesne
Okręty historyczne
Statki i żaglowce
Starcia morskie

HISTORIA I POLITYKA

 ZOBACZ WSZYSTKIE

Historia uzbrojenia
Wojny i konflikty
Współczesne pole walki
Bezpieczeństwo
usertagcalendar-fullcrosslisthighlightindent-increasesort-amount-asc