Stulecie Sił Powietrznych Azerbejdżanu

Samoloty mysliwskie MiG-29 azerbejdzanskich sil powietrznych pelnia dyzury bojowe w bazie lotniczej Tagijew od switu do zmroku kazdego dnia,  pozostajac w szesciominutowej gotowosci do startu.

Samoloty mysliw­skie MiG-29 azer­bej­dzan­skich sil powietrz­nych pel­nia dyz­ury bojowe w bazie lot­ni­czej Tagijew od switu do zmroku kaz­dego dnia,
pozo­sta­jac w szes­cio­mi­nu­to­wej goto­wo­sci do startu.

Siły Zbrojne Azerbejdżanu, w tym także lot­nic­two woj­skowe, powstały 26 czerwca 1918 r. W dwa lata póź­niej Azerbejdżan utra­cił nie­pod­le­głość i wszedł w skład Związku Socjalistycznych Republik Radzieckich, wraz ze swo­imi siłami zbroj­nymi. 30 sierp­nia 1991 r. Azerbejdżan ogło­sił nie­pod­le­głość, która została for­mal­nie uznana 18 paź­dzier­nika 1991 r. 21 grud­nia 1991 r. Azerbejdżan przy­stą­pił do Wspólnoty Niepodległych Państw. Od ogło­sze­nia nie­pod­le­gło­ści trwa kon­flikt z Armenią o Górski Karabach. Azerbejdżan, to pań­stwo poło­żone na pogra­ni­czu Europy i Azji nad Morzem Kaspijskim, gra­ni­czące z Federacją Rosyjską, Gruzją, Armenią, Iranem i Turcją.

Azerbejdżan jest znany jako „Kraj Płomieni” – z powodu wypa­la­nia gazów przy wydo­by­ciu ropy naf­to­wej w spe­cjal­nych otwar­tych pal­ni­kach. Kraj ten odzy­skał nie­pod­le­głość wraz z roz­pa­dem ZSRR w 1991 r. Siły Zbrojne Azerbejdżanu zostały ponow­nie powo­łane do życia 9 paź­dzier­nika 1992 r. Obecnie Siły Powietrzne i Obrony Powietrznej Azerbejdżanu są naj­więk­sze na całym Kaukazie, mając około 8000 osób per­so­nelu, a w całych Siłach Zbrojnych pań­stwa służy około 70 000 ofi­ce­rów, pod­ofi­ce­rów i żoł­nie­rzy.
Główna baza Sił Powietrznych i Obrony Powietrznej Azerbejdżanu znaj­duje się w Tagijewie (Nasosnaja). Jest to pora­dziecka baza lot­ni­cza, która prze­szła wiele poważ­nych moder­ni­za­cji. W Tagijewie sta­cjo­nuje eska­dra samo­lo­tów myśliw­skich MiG-29, które są w służ­bie od 2007 r.
Baza lot­ni­cza znaj­duje się na pół­nocny zachód od sto­licy kraju, Baku, nie­da­leko od mia­sta Sumgait. Zanim zaczęły tu latać myśliwce MiG-29, jed­nostka była wypo­sa­żona w samo­loty myśliw­skie MiG-25 (jed­no­miej­scowe bojowe MiG-25PD i dwu­miej­scowe szkolno-bojowe MiG-25PU) oraz roz­po­znaw­cze MiG-25RB, które zostały wyco­fane w 2006 r. Stacjonowało tu także 10 samo­lo­tów bom­bo­wych Su-24, ale zostały wyco­fane w 2010 r. (zacho­wano dwa bom­bowce tego typu, ale nie są one zdatne do lotu). W miej­sco­wym lot­ni­czym zakła­dzie remon­to­wym w Tagijewie, wyspe­cja­li­zo­wa­nym w obsłu­dze MiG-25, wyko­ny­wano remonty samo­lo­tów tego typu z Iraku, Libii i Algierii, prak­tycz­nie do końca pierw­szej dekady XXI wieku. Obecnie zakład ser­wi­suje i prze­pro­wa­dza remonty azer­skich myśliw­ców MiG-29 i nie kon­ty­nu­uje obsługi samo­lo­tów zagra­nicz­nych. Ostatnio baza w Tagijewie prze­szła inten­sywną reno­wa­cję i moder­ni­za­cję, zarówno swo­jego zaple­cza, jak i samego pasa star­to­wego i dróg koło­wa­nia. Dzięki wspar­ciu Stanów Zjednoczonych zain­sta­lo­wano nowe lot­ni­skowe świa­tła nawi­ga­cyjne. Na lot­ni­sku usta­wiono też nadaj­niki VOR/DME i sys­tem lądo­wa­nia według wska­zań przy­rzą­dów ILS, pozwa­la­jące na zabez­pie­cze­nie wyko­ny­wa­nia lotów w każ­dych warun­kach atmos­fe­rycz­nych w dzień i w nocy.
Dowódca bazy płk Zaur Rustamow komen­tuje: Jedyna u nas jed­nostka samo­lo­tów myśliw­skich MiG-29 nie ma kon­kret­nej nazwy ani numeru, po pro­stu nazy­wamy ją jed­nostką MiG-29. Mamy te samo­loty w służ­bie od 2007 r., kiedy to odku­piono je od Ukrainy. Na Ukrainie, przed dostawą, prze­pro­wa­dzono też ich remonty.
Zgodnie z dostęp­nymi infor­ma­cjami, w służ­bie znaj­duje się 15 samo­lo­tów tego typu, w tym 12 jed­no­miej­sco­wych bojo­wych MiG-29 (izdie­lije 9.13) i 2 dwu­miej­scowe szkolno-bojowe MiG-29UB (izdie­lije 9.51). Obecnie trzy z nich prze­cho­dzą remont w Lotniczych Zakładach Remontowych we Lwowie po wyla­ta­niu 3000 godzin. Do lata­nia na tym typie jed­nostka ma 26 pilo­tów.
Dowódca eska­dry samo­lo­tów myśliw­skich MiG-29, ppłk Ibrahim Hazijew dodaje: Wylatujemy około 60 godzin rocz­nie, ale liczymy je ina­czej, niż na zacho­dzie, u nas bowiem liczy się tylko czas lotu, od ode­rwa­nia samo­lotu od ziemi do przy­zie­mie­nia, bez zali­cza­nia do nalotu czasu od uru­cho­mie­nia sil­nika do jego wyłą­cze­nia.
Ppłk Hazijew dodaje: Studenci trze­ciego roku Akademii Lotniczej w Baku zaczy­nają szko­le­nie prak­tyczne w bazie lot­ni­czej Kala pod Baku. Tutaj wyla­tują 10 – 20 godzin na śmi­głow­cach Mi-17 – 1W. Po ukoń­cze­niu aka­de­mii ci, któ­rzy są wybrani do szko­le­nia na MiG-29, zaczy­nają loty na samo­lo­tach, w Szkole Lotniczej w Kurdamir, gdzie sta­cjo­nuje też nasza nie­wielka flota samo­lo­tów sztur­mo­wych Su-25. Najpierw stu­denci muszą przejść około 150-godzinny kurs na odrzu­to­wych samo­lo­tach szkol­nych L-39 Albatros.

  • Carlo Kuit, Paul Kievit

To jest skrócona wersja artykułu.

CZYTAJ E-WYDANIE KUP WYDANIE PAPIEROWE