TURAWA – dobre i pol­skie

    Dziś do systemu Turawa jest wpisane 2167 osób personelu latającego (nie tylko pilotów, ale także wszystkich członków załóg, ze stewardesami maszyn VIP-owskich włącznie). Fot. Maciej Szopa

    Dziś do sys­temu Turawa jest wpi­sane 2167 osób per­so­nelu lata­ją­cego (nie tylko pilo­tów, ale także wszyst­kich człon­ków załóg, ze ste­war­de­sami maszyn VIP-owskich włącz­nie). Fot. Maciej Szopa

    Wspierający zarzą­dza­nie bez­pie­czeń­stwem lotów sys­tem infor­ma­tyczny Turawa, powstały i admi­ni­stro­wany w Instytucie Technicznym Wojsk Lotniczych z powo­dze­niem słu­żący w Siłach Powietrznych, to per­spek­ty­wiczna baza dla zin­te­gro­wa­nego roz­wią­za­nia obej­mu­ją­cego całe lot­nic­two woj­skowe.

    Zgodnie z przy­jętą obec­nie poli­tyką zamó­wie­nia uzbro­je­nia i sprzętu woj­sko­wego dla Sił Zbrojnych RP będą doko­ny­wane, gdzie to tylko moż­liwe, u pol­skich pod­mio­tów gospo­dar­czych. To dobra wia­do­mość dla naszych firm i pla­có­wek naukowo-badaw­czych, oczy­wi­ście tych, które mają do zaofe­ro­wa­nia roz­wią­za­nia na naj­wyż­szym pozio­mie. Jednym z takich pod­mio­tów jest nad­zo­ro­wany przez Ministerstwo Obrony Narodowej Instytut Techniczny Wojsk Lotniczych, któ­rego początki się­gają 1918 r., kiedy to powo­łano do życia Sekcję Żeglugi Napowietrznej Ministerstwa Spraw Wojskowych. Jeszcze przed koń­cem roku utwo­rzono zaczą­tek pla­cówki badaw­czo-tech­nicz­nej, tzw. Dział Naukowo-Techniczny. W dwu­dzie­sto­le­ciu mię­dzy­wo­jen­nym organ ten kil­ka­krot­nie zmie­niał nazwę, osta­tecz­nie w 1936 r. sta­jąc się w Instytutem Technicznym Lotnictwa. Jego dzia­łal­ność prze­rwała druga wojna świa­towa, jed­nak już w cza­sie oku­pa­cji kon­spi­ra­cyj­nie przy­go­to­wy­wano się do jak naj­szyb­szego wzno­wie­nia dzia­łal­no­ści po woj­nie. Udało się to uczy­nić jesz­cze w 1945 r., a osiem lat póź­niej prze­kształ­cono go w Instytut Naukowo-Badawczy Wojsk Lotniczych. 8 wrze­śnia 1958 r. nastą­piła ostat­nia zmiana nazwy – na obo­wią­zu­jącą do dzi­siaj – Instytut Techniczny Wojsk Lotniczych.
    Dzisiaj ITWL pro­wa­dzi bada­nia w wielu zakre­sach, a szcze­gólny jego wkład polega na roz­wi­ja­niu roz­wią­zań popra­wia­ją­cych sze­roko pojęte: nie­za­wod­ność i bez­pie­czeń­stwo lotów. Dorobek insty­tu­cji obej­muje setki opra­co­wań o cha­rak­te­rze naukowo-badaw­czym i doświad­czalno-kon­struk­cyj­nym, które zasto­so­wano w lot­nic­twie Sił Zbrojnych RP. Instytut pro­wa­dzi dzia­łal­ność inno­wa­cyjną w zakre­sie badań naziem­nych i w locie, sys­te­mów dia­gno­stycz­nych, wspo­ma­ga­nia ste­ro­wa­nia eks­plo­ata­cją, symu­la­cji i modeli, awio­niki, uzbro­je­nia lot­ni­czego, sys­te­mów roz­po­zna­nia, dowo­dze­nia i szko­le­nia, inte­gra­cji sys­te­mów trans­mi­sji danych C4ISR, bez­za­ło­go­wych stat­ków powietrz­nych, dia­gno­styki powierzchni robo­czych lot­nisk, badań paliw i cie­czy robo­czych oraz cer­ty­fi­ka­cji wyro­bów.

    Bezpieczeństwo i pro­fi­lak­tyka

    Jednym z wdro­żo­nych w ostat­nich latach efek­tów prac w ITWL jest sys­tem infor­ma­tyczny wspie­ra­jący zarzą­dza­nie bez­pie­czeń­stwem lotów Turawa, opra­co­wany w Zakładzie Informatycznego Wsparcia Logistyki. Turawa jest sys­te­mem, któ­rego trzon sta­no­wią bazy danych, umoż­li­wia­jące kom­plek­sową ana­lizę i ocenę stanu bez­pie­czeń­stwa lotów w lot­nic­twie Sił Zbrojnych RP.
    System był gotowy do dzia­ła­nia w 2008 r., jed­nak do użytku wpro­wa­dzono go dopiero pod koniec 2011 r. Dziś sys­tem infor­ma­tyczny Turawa ma w Siłach Zbrojnych RP 1076 użyt­kow­ni­ków (per­so­nel dowód­czy wszyst­kich szcze­bli orga­ni­za­cyj­nych lot­nic­twa woj­sko­wego, służbę bez­pie­czeń­stwa lotów, per­so­nel lata­jący, służbę inży­nie­ryjno-lot­ni­czą i pla­cówki naukowo-badaw­cze zaj­mu­jące się bez­pie­czeń­stwem lotów) i wpi­sane do niego 2167 osób per­so­nelu lata­ją­cego (nie tylko pilo­tów, ale także wszyst­kich człon­ków załóg, ze ste­war­de­sami samo­lo­tów VIP-owskich włącz­nie). System zare­je­stro­wał już 369 tys. lotów. Ich czas, prze­bieg i cha­rak­ter prze­pro­wa­dza­nych w tym cza­sie zadań jest wpro­wa­dzany przez pra­cu­ją­cych w bazach lot­ni­czych chro­no­me­tra­ży­stów, któ­rzy wpro­wa­dzili też do sys­temu infor­ma­cje o 8218 róż­nego rodzaju zda­rzeń lot­ni­czych.

    • Maciej Szopa, Jerzy Gruszczyński