Zaloguj

Bristol Beaufighter cz.2

WITH_1_2016_Bristol

Doskonała widoczność z kabiny pilota, duża prędkość i zwrotność, potężne uzbrojenie i zasięg czyniły z samolotu Bristol Beaufighter niezwykle groźne narzędzie walki powietrznej. Na zdjęciu wczesnoseryjny samolot myśliwski dalekiego zasięgu Beaufighter IF z 252. Squadronu RAF Coastal Command.

Brytyjskie dwusilnikowe samoloty wielozadaniowe Beaufighter były używane przez 53 dywizjony Royal Air Force – w tym przez polski 307. Dywizjon Nocnych Myśliwców „Lwowskich Puchaczy” – i 15 dywizjonów Royal Navy. Ponadto samoloty tego typu wykorzystywały siły powietrzne krajów należących do Wspólnoty Narodów, w tym: Royal Australian Air Force, Royal Canadian Air Force, Royal New Zealand Air Force i South African Air Force. Używały ich także amerykańskie US Army Air Force oraz siły powietrzne Portugalii, Turcji, Republiki Dominikany i chwilowo też lotnictwo Izraela.

Służba w Fighter Command w roli nocnego myśliwca

W okresie drugiej wojny światowej samoloty Beaufighter trzech podstawowych wersji (IF, IIF i VIF) służyły w 19 dywizjonach Fighter Command, z czego 18 to dywizjony nocnych myśliwców. Dziewiętnasty, 287. Dywizjon, był jednostką pozoracji przeciwnika – samoloty Beaufighter VIF (ale także Beaufighter IC i Beaufighter TF X) trafiły do niego w listopadzie 1944 r., czyli najpóźniej ze wszystkich i były w nim używane do końca wojny. W tym czasie żaden z dywizjonów nocnych myśliwców nie miał już w linii samolotów tego typu.
Począwszy od września 1940 r. w Beaufightery IF zaczęto wyposażać pięć dywizjonów, używających dotąd myśliwskiej wersji Blenheimów: w 10. Grupie 604. Dywizjon z Middle Wallop; w 11. Grupie – 29. Dywizjon przeniesiony po osiągnięciu gotowości bojowej do Wellingore, a później do West Malling, 219. Dywizjon przeniesiony po osiągnięciu gotowości bojowej do Tangmere; w 12. Grupie – 25. Dywizjon, który po osiągnięciu gotowości bojowej trafił do Wittering i 600. Dywizjon z Catterick, w 1941 r. przeniesiony do 10. Grupy do bazy Colerne.
Dostawy Beaufighterów IF pozwoliły na uzupełnienie wymienionych dywizjonów do pełnych stanów, zbudowanie w nich przewidzianych tabelami należności rezerw samolotów oraz bieżące uzupełnianie strat. Powolny start produkcji Beaufighterów sprawił, że kolejne dwa dywizjony wyposażono w te samoloty dopiero wiosną 1941 r. – jeden poprzednio używający Blenheimów, a jeden Defiantów. Były to: w 9. Grupie 68. Dywizjon z High Ercall, później przeniesiony do 12. Grupy w bazie Coltishall oraz w 14. Grupie 141. Dywizjon z Ayr pod Glasgow, przeniesiony jesienią do 13. Grupy i bazy Acklington. Kolejne pięć dywizjonów powstało w ciągu wiosny i lata 1941 r. Były to: w 9. Grupie australijski 456. Dywizjon z Valley w północnej Walii; w 10. Grupie polski 307. Dywizjon z Exeter; w 12. Grupie – 255. Dywizjon z Hibaldstow, przeniesiony później do Coltishall, a wiosną 1942 r. do 9. Grupy i bazy High Ercall; kanadyjski 409. Dywizjon z Coleby Grange oraz w 13. Grupie kanadyjski 406. Dywizjon z Acklington.
W pierwszej połowie 1942 r. w Beaufightery wyposażono jeszcze sześć dywizjonów, w tym dwa w Beaufightery IF: w 9. Grupie – 153. Dywizjon z Ballyhalbert w Irlandii Północnej, a w 12. Grupie 256. Dywizjon z Woodvale. Na Beaufightery IIF przezbrojono pozostałe cztery dywizjony: w 10. Grupie 125. Dywizjon z Fairwood Common; w 12. Grupie – 96. Dywizjon z Wrexham, przeniesiony następnie do Honiley; w 13. Grupie kanadyjski 410. Dywizjon z Acklington i w 14. Grupie nowozelandzki 488. Dywizjon z Ayr. W tym momencie, do czerwca 1942 r., Fighter Command osiągnęło swój maksymalny stan jednostek operujących na Beaufighterach – osiemnaście nocnych dywizjonów myśliwskich.
W październiku 1942 r. dywizjony te były rozmieszczone następująco:
– 9. Grupa: 153. Dywizjon, Ballyhalbert, Beaufighter IF; 456. Dywizjon, Valley, Beaufighter VIF;
– 10. Grupa: 96. Dywizjon, Wrexham, Beaufighter IIF; 125. Dywizjon, Fairwood Common, Beaufighter VIF; 307. Dywizjon, Exeter, Beaufighter IIF; 406. Dywizjon, Predannack, Beaufighter VIF; 600. Dywizjon, Church Fenton, Beaufighter VIF; 604. Dywizjon, Middle Wallop, Beaufighter IF;
– 11. Grupa: 29. Dywizjon, West Mallig, Beaufighter IF;
– 12. Grupa: 25. Dywizjon, Church Fenton, Beaufighter IF; 68. Dywizjon, Coltishall, Beaufighter IF; 255. Dywizjon, Heniley, Beaufighter VIF; 256. Dywizjon, Woodvalve, Beaufighter IF; 409. Dywizjon, Coleby Grange,
Beaufighter VIF;
– 13. Grupa: 141. Dywizjon, Acklington, Beaufighter IF; 219. Dywizjon, Scorton, Beaufighter IF: 410. Dywizjon, Acklington, Beaufighter IIF;
– 14. Grupa: 488. Dywizjon, Ayr, Beaufighter IIF.
Jak widać z powyższego zestawienia, w 11. Grupie broniącej południowo-wschodniej Anglii (w tym Londynu) przed atakami niemieckich bombowców pozostał tylko jeden dywizjon Beaufighterów. Było to spowodowane tym, że w system obrony powietrznej do października 1942 r. włączono już nocny dywizjon wyposażony w Mosquito NF II: 157. Dywizjon z Debden. W 12. Grupie też był już dywizjon na Mosquito NF II: 151. Dywizjon z Wittering, a także w 10. Grupie – 264. Dywizjon z Colerne. Zwraca uwagę przeniesienie wysiłku nocnych myśliwców do środkowej Anglii, Kornwalii, a także Szkocji. Było to związane z tym, że wraz z uderzeniem na ZSRR aktywność Luftwaffe nad Wielką Brytanią znacznie spadła, więc nocne dywizjony myśliwców podjęły osłonę żeglugi wokół Wielkiej Brytanii w ramach wsparcia wysiłku Coastal Command. Pozwoliło to na skierowanie myśliwców tego ostatniego dowództwa do działań ofensywnych – głównie do osłony samolotów bombowo-torpedowych atakujących niemiecką żeglugę. Taki stan rzeczy sprawił, że od końca 1942 r. niektóre dywizjony nocnych myśliwców Fighter Command wyposażone w Beaufightery przeniesiono na Śródziemnomorski Teatr Działań Wojennych (TDW), do wypełniania zadań w ramach systemu obrony powietrznej wojsk (w nocy) oraz do osłony własnych jednostek morskich (w dzień).

reklam Lockheed Martin

PrzemysŁ zbrojeniowy

 ZOBACZ WSZYSTKIE

WOJSKA LĄDOWE

 ZOBACZ WSZYSTKIE

Wozy bojowe
Artyleria lądowa
Radiolokacja
Dowodzenie i łączność

Siły Powietrzne

 ZOBACZ WSZYSTKIE

Samoloty i śmigłowce
Uzbrojenie lotnicze
Bezzałogowce
Kosmos

MARYNARKA WOJENNA

 ZOBACZ WSZYSTKIE

Okręty współczesne
Okręty historyczne
Statki i żaglowce
Starcia morskie

HISTORIA I POLITYKA

 ZOBACZ WSZYSTKIE

Historia uzbrojenia
Wojny i konflikty
Współczesne pole walki
Bezpieczeństwo
bookusertagcrosslistfunnelsort-amount-asc