Co po LAV-25?

Pojazdy rodziny LAV-25 służą amerykańskim Marines od 1983 r. Stanowią wyposażenie batalionów rozpoznawczych, tzw. LAR.

Pojazdy rodziny LAV-25 służą ame­ry­kań­skim Marines od 1983 r. Stanowią wypo­sa­że­nie bata­lio­nów roz­po­znaw­czych, tzw. LAR.

Korpus Piechoty Morskiej Stanów Zjednoczonych, mimo sta­łego nie­do­boru środ­ków przy­dzie­la­nych przez waszyng­toń­ską admi­ni­stra­cję, prze­cho­dzi sys­te­ma­tyczną, choć znacz­nie opóź­nioną wobec skali potrzeb, moder­ni­za­cję tech­niczną. Obok następcy gąsie­ni­co­wych trans­por­te­rów pły­wa­ją­cych AAV7 (sze­rzej w WiT 8/2018) w linii poja­wić się ma m.in. nowy kołowy wóz roz­po­znaw­czy, następca LAV-25.

Ważnymi ele­men­tami struk­tury jed­no­stek United States Marine Corps (USMC) są tzw. bata­liony LAR (Light Armored Reconnaissance Battalion, lekko opan­ce­rzony bata­lion roz­po­znaw­czy). Ich histo­ria sięga 1983 r., kiedy roz­po­częto for­mo­wa­nie, na bazie star­szych pan­cer­nych oddzia­łów roz­po­znaw­czych kor­pusu, 1st LAVB (1. bata­lionu LAV, od LAV-25, pod­sta­wo­wego wozu roz­po­znaw­czego for­ma­cji; obec­nie 3rd LAR Wolfpack z Twentynine Palms w Kalifornii). Są one wła­ści­wie bata­lio­nami pie­choty zmo­to­ry­zo­wa­nej (zgod­nie z pol­ską ter­mi­no­lo­gią zme­cha­ni­zo­wa­nej, pod­sta­wo­wym ich narzę­dziem są bowiem pojazdy kołowe), słu­żą­cymi do pro­wa­dze­nia roz­po­zna­nia bojem: Batalion LAR wyko­nuje roz­po­zna­nie bojem i zabez­pie­cze­nie w celu wspar­cia lądo­wego kom­po­nentu bojo­wego. Jego zada­niem jest pro­wa­dze­nie roz­po­zna­nia, zabez­pie­cze­nie i zapew­nie­nie eko­no­micz­nego uży­cia sił, a także, w miarę moż­li­wo­ści, ogra­ni­czo­nych ope­ra­cji ofen­syw­nych lub defen­syw­nych z wyko­rzy­sta­niem zdol­no­ści manew­ro­wych i ognio­wych pod­od­działu […] (za: MCWP 3 – 14). Zgodnie z dok­tryną uży­cia sił lądo­wych USMC są one więc jedy­nie for­ma­cjami roz­po­znaw­czymi, zaś walkę mają podej­mo­wać tylko w osta­tecz­no­ści, w prak­tyce jed­nak zda­rzało im się wyko­ny­wać zada­nia czy­sto bojowe (np. w 2003 r. w ope­ra­cji zdo­by­cia Bagdadu brały udział ele­menty 1st, 2nd i 3rd LAR). Obecnie ist­nieją cztery takie oddziały (o nume­rach 1 – 4, z czego 4th LAR jest szkolną jed­nostką rezer­wową), sta­cjo­nu­jące w trzech róż­nych bazach: 1st i 4th w Camp

Może również sięgnąć po zwycięzcę programu ACV – wykorzystanie amfibii BAE Systems jako bazy pozwoliłoby na unifikację floty pojazdów kołowych Marines.

Może rów­nież się­gnąć po zwy­cięzcę pro­gramu ACV – wyko­rzy­sta­nie amfi­bii BAE Systems jako bazy pozwo­li­łoby na uni­fi­ka­cję floty pojaz­dów koło­wych Marines.

Pendleton w Wirginii, 2nd w Camp Lejeune w Karolinie Północnej, a 3rd w Twentynine Palms w Kalifornii. Są one wyraź­nie odróż­niane od bata­lio­nów zme­cha­ni­zo­wa­nych ze względu na tech­niczne ogra­ni­cze­nia LAV-25. Każdy z nich dys­po­nuje prze­szło setką LAV-25 sied­miu wer­sji.

LAV-25

Kołowy wóz bojowy General Motors Defense (dziś General Dynamics Land Systems) LAV-25 wszedł do służby w USMC w 1983 r. Od ubie­głego roku pojazd ten jest uży­wany także przez 82. Dywizję Powietrznodesantową (wariant A2), choć w nie­wiel­kiej licz­bie. LAV-25A2 są w niej ekwi­wa­len­tem czoł­gów lek­kich, póki te nie zostaną pozy­skane w ramach pro­gramu Mobile Protected Firepower (sze­rzej w WiT 4/2017, 1/2019). Wozy w ukła­dzie 8×8, bazu­jące na szwaj­car­skich MOWAG Piranha (podob­nie jak Stryker, powstały na bazie now­szej wer­sji Piranha III), są sto­sun­kowo nie­duże, lek­kie (masa bojowa poni­żej 13 t), słabo opan­ce­rzone (de facto pan­cerz chroni wyłącz­nie przed ostrza­łem zwy­kłymi poci­skami 7,62×54R mm), za to w momen­cie powsta­nia były nie­źle uzbro­jone. Podstawą ich uzbro­je­nia jest, zamon­to­wana w dwu­oso­bo­wej wieży, 25 mm armata napę­dowa M242 (iden­tyczna jak w bwp M2) z zapa­sem 420 naboi, sprzę­żona z 7,62 mm km M240C (dodat­kowy M240B/G, obsłu­gi­wany przez dowódcę, został zamon­to­wany na pod­sta­wie na stro­pie wieży) z zapa­sem 1320 naboi. 6‑cylindrowy sil­nik wyso­ko­prężny Detroit Diesel 6V53T o mocy 205 kW/275 KM, prze­ka­zu­jący moment obro­towy poprzez auto­ma­tyczną prze­kład­nię Allison MT653, zapew­nia pręd­kość do 100 km/h na dro­dze utwar­dzo­nej. Pojazd może pły­wać z pręd­ko­ścią do 12 km/h. Zasięg wynosi 660 km. Załogę sta­nowi trzech żoł­nie­rzy, a ponadto LAV-25 może prze­wo­zić do sze­ściu żoł­nie­rzy desantu (zwia­dow­ców). Pojazd był już dwu­krot­nie moder­ni­zo­wany (w wer­sjach A1 i A2 wzmoc­niono opan­ce­rze­nie, które teraz chroni przed amu­ni­cją do 14,5 mm, zmo­der­ni­zo­wano przy­rządy celow­ni­czo-obser­wa­cyjne, zawie­sze­nie itd.), a obec­nie GDLS reali­zuje kon­trakt na moder­ni­za­cję do stan­dardu A3. W jej ramach zmiany obejmą układ napę­dowy i kie­row­ni­czy. Umowa o war­to­ści 37,2 mln USD ze stycz­nia br. doty­czy dostar­cze­nia 60 zesta­wów moder­ni­za­cyj­nych do 2021 r. Być może to tylko począ­tek zamó­wień, ponie­waż dziś prze­wi­duje się, że wozy LAV-25 pozo­staną w służ­bie do 2035 r. Na bazie LAV-25 powstało wiele pojaz­dów spe­cja­li­stycz­nych m.in.: nisz­czy­ciel czoł­gów LAV-AT z ppk TOW, zestaw prze­ciw­lot­ni­czy LAV-AD, samo­bieżny moź­dzierz LAV‑M z moź­dzie­rzem 81 mm M252, pojazd logi­styczny LAV‑L, wóz zabez­pie­cze­nia tech­nicz­nego LAV‑R, wóz dowo­dze­nia LAV-C2 i walki elek­tro­nicz­nej LAV-MEWSS. Wyprodukowano 758 pojaz­dów.

  • Bartłomiej Kucharski

To jest skrócona wersja artykułu.

CZYTAJ E-WYDANIE KUP WYDANIE PAPIEROWE