reklama Helikon-Tex

Wystawa KADEX-2016

W dniach 2-5 czerwca, na terenie centrum wystawienniczego nieopodal międzynarodowego lotniska w stolicy Kazachstanu - Astanie, odbyła się czwarta edycja wystawy uzbrojenia i wyposażenia wojskowego KADEX (Kazakhstani Defence Exhibition).

Miroslav Gyűrösi

 

Tradycyjnie już przedsięwzięcie to zostało zorganizowane wspólnym wysiłkiem Ministerstwa Obrony Republiki Kazachstanu, spółki Kazachstan Inżiniring (Kazakhstan Engineering) i przedsiębiorstwa Kazspeceksport, w ścisłej współpracy z właścicielem centrum wystawienniczego, firmą Astana-Ekspo KS. Teren wystawy w bieżącym roku został powiększony w porównaniu z poprzednimi edycjami, a wiele egzemplarzy sprzętu latającego eksponowano w nowym, niedawno oddanym do użytku hangarze.

 

Lotnicze nowości

Siły Obrony Powietrznej Sił Zbrojnych Republiki Kazachstanu kilka lat temu zainicjowały intensywny proces modernizacji i wymiany parku sprzętu latającego. Jeśli jeszcze niedawno praktycznie wszystkie eksploatowane samoloty i śmigłowce pochodziły sprzed 1991 roku i bez wyjątku zostały wyprodukowane w ZSRS lub państwach Układu Warszawskiego, to na przestrzeni ostatnich lat Kazachstan zakupił wiele egzemplarzy nowej techniki lotniczej, i to nie tylko od swych sąsiadów z północy, ale także na Zachodzie. W ubiegłym roku zakupiono w Rosji pierwsze cztery wielozadaniowe samoloty bojowe Su-30SM. Podczas wystawy KADEX-2016 można było zapoznać się z aż trzema spośród nich. Maszyna z numerem taktycznym "czerwona 4" była prezentowana na wystawie statycznej, zaś samoloty "czerwona 2" i "czerwona 3" codziennie uczestniczyły w pokazach w locie. Jak twierdzą wysocy rangą przedstawiciele kazachskiego lotnictwa, ich eksploatacja jak dotąd przebiega bezproblemowo i planowane są kolejne zakupy Su-30SM. Ich liczby oficjalnie nie podane, ale w rosyjskich mediach pojawiła się informacja nawet o 36 maszynach tego typu.

Najnowszym programem zainicjowanym na rzecz Sił Obrony Powietrznej Sił Zbrojnych Republiki Kazachstanu jest modernizacja samolotów szturmowych Su-25K. Ruszyła ona w bieżącym roku i wspólnie realizują ją: białoruskie 558. Lotnicze Zakłady Remontowe z Baranowicz i ich lokalny partner - spółka Kazachski Przemysł Lotniczy (Kazakhstan Aviation Industry), wchodząca w skład koncernu Kazachstan Inżiniring. Projekt ma przynieść wyraźną poprawę zdolności bojowych i eksploatacyjnych tych maszyn, a także uproszczenie obsługi, połączone z przedłużeniem resursu, a więc i okresu użytkowania. Pierwsza zmodernizowana maszyna ma być przekazana do wojskowych prób odbiorczych w połowie 2017 roku.

Sprzęt lotnictwa wojskowego to nie tylko samoloty i śmigłowce, ale także systemy zabezpieczenia lotów i uzbrojenie. W tej ostatniej kategorii także nie zabrakło nowości. Wśród nich wyróżniał się ośmioprowadnicowy zasobnik B8W8SMB niekierowanych rakiet kalibru 80 mm, prezentowany przez ukraińską firmę Motor Sicz z Zaporoża. Ma on długość 1778 mm, średnicę 350 mm i wysokość (z zaczepami) 410 mm. Odpalenie rakiet jest inicjowane elektrycznie, a odstęp pomiędzy startami poszczególnych rakiet przy strzelaniu salwą wynosi 100 ms. Masa pustego zasobnika wynosi 56 kg, zaś załadowanego rakietami 148 kg.

 

Bezzałogowce i środki przeciwlotnicze

Jednym z najnowszych nabytków Sił Obrony Powietrznej Sił Zbrojnych Republiki Kazachstanu jest bezzałogowy system rozpoznawczo-uderzeniowy Wing Loong I produkcji chińskiej. Niedwno dostarczony, pierwszy wchodzący w jego skład aparat, z numerem taktycznym "żołta 01", goście KADEX-u mogli obejrzeć na wystawie statycznej. Średniopłat z usterzeniem w układzie "V" ma długość 9 m, rozpiętość 14 m i napędza go silnik tłokowy wprawiający w ruch trójłopatowe śmigło pchające. Aparat reprezentował odmianę rozpoznawczo-uderzeniową, z dwoma prowadnicami na podskrzydłowych węzłach podwieszeń do kierowanych pocisków rakietowych "ziemia-ziemia" Blue Arrow 7. Aparat Wing Loong I osiąga maksymalną prędkość 280 km/h i pułap 6000 m (w wersji rozpoznawczo-uderzeniowej, w rozpoznawczej sięga on 7000 m). Przy maksymalnej masie startowej 1200 kg może unieść do 200 kg ładunku użytecznego. Zasięg operacyjny przy zastosowaniu standardowego zestawu środków łączności i transmisji danych stacji kontroli naziemnej wynosi 200 km, a przy wykorzystaniu naziemnej stacji retranslacyjnej wzrosnąć może do 350 km.

Sprzęt latający wszystkich kategorii stanowi oczywiście cel dla pododdziałów obrony przeciwlotniczej. Wraz z rozwojem samolotów i śmigłowców postępuje także doskonalenie środków ich zwalczania. Dziś jednym z największych wyzwań dla nich jest walka z aparatami bezzałogowymi, szczególnie zaliczanymi do kategorii "mikro" i "mini". Swoją propozycję systemu przeznaczonego do walki z nimi, a także iinymi nisko- i wolnolatającymi celami, zaprezentowała w Astanie chińska firma Poly Defence. System określany jako AN-1 ma za zadanie wykrywanie, śledzenie i neutralizacja celów powietrznych wspomnianych wyżej kategorii. Na wystawie prezentowany był stelaż z czterema pojemnikami transportowo-startowymi z pociskami niosącymi specjalną sieć. Stelaż ma możliwość obrotu i zapewnia też zmianę kąta podniesienia zespołu pojemników. W górnej części stelaża ma być zamontowana głowicę optoelektroniczną (nie była wystawiona), zaś sam stelaż można zamontować na przykład na skrzyni ładunkowej lekkiego samochodu terenowego klasy HMMWV. Podsystem optoelektroniczny umożliwia operatorowi śledzenie celu powietrznego z odległości co najmniej ≥ 1,0 km (przy dobrej widoczności, optycznie ≥ 3 km). Odległość skośna przechwycenia celu powietrznego zawiera się w przedziale 50 ÷ 300 m, a wysokość jego lotu 20 ÷ 200 m. Maksymalna prędkość celu powinna wynosić ≤ 30 m/s. Pocisk, napędzany najprawdopodobniej silnikiem rakietowym, neutralizuje cel "łapiąc go" w sieć o powierzchni ≥ 50 m² (rozmiar w warunkach statycznych). Twórcy systemu deklarują skuteczność neutralizacji celu na poziomie ≥ 80%.

 

Nowe kołowe wozy bojowe i pojazdy opancerzone

Jeśli chodzi o uzbrojenie i wyposażenie wojsk lądowych, które prezentowane było tak na otwartej przestrzeni jak i w halach, największą nowością była światowa premiera kołowego opancerzony wóz bojowy Barys 8×8. Jego koncepcja powstała w firmie Kazachstan Paramount Inžiniring (KPE), będącej joint venture lokalnego koncernu Kazachstan Inżiniring  i Paramount Group z Republiki Południowej Afryki. Rozwój pojazdu zainicjowno w 2015 roku. Obecnie KPE zrealizowała jego próby trakcyjne, przeprowadzono także testy odporności balistycznej i przeciwminowej kapsuły kadłuba.

Barys 8×8 ma długość 7880 mm, wysokość 2675 mm i szerokość 2800 mm (2900 mm z lusterkami wstecznymi). Układ napędowy tworzą: turbodoładowany silnik wysokoprężny Cummins o pojemności skokowej 9 litrów i deklarowaną mocą maksymalną "ponad 500 KM" i 6-biegowa automatyczna skrzynia przekładniowa. Koła mają hydropneumatyczne zawieszenie, a maksymalny prześwit może przekraczać 450 mm. Zastosowano opony o rozmiarze 16.00R20. Hamulce są pneumatyczne, tarczowe, z systemem ABS. Prędkość maksymalna pojazdu na szosie przekracza 100 km/h, a zasięg 800 km. Załoga wozu jest trzyosobowa, dowódca i kierowca mają swe stanowiska obok siebie, za przedziałem napędowym. Każdy z nich dysponuje własnym włazem. Przedział desantowy może pomieścić ośmiu żołnierzy z wyposażeniem i uzbrojeniem. Dostęp do niego umożliwia rampa, w której znajduje się niewielki luk awaryjny. W stropie przedziału desantowego znajdują się dwa kolejne, otwierane na zewnątrz, luki. Masa pustego pojazdu sięga 19 000 kg. Deklarowana odporność balistyczna to poziom 3 wg STANAG 4569A, zaś przeciwminowa 4b wg STANAG 4569B.

Podczas premierowej prezentacji Barys 8×8 miał założoną rosyjską bezzałogową wieżę AU-220M z nowa 57 mm armatą automatyczną sprzężoną z 7,62 mm km PKTM. Masa bojowa pojazdu w tej konfiguracji wzrasta do 28 000 kg.

KPE intensywnie promowała także inny swój wyrób - pojazd opancerzony Arlan 4×4, uzbrojony w zdalnie sterowane stanowisko SARP z 12,7 mm wkm NSWT.  Arlan 4×4 ma przy długości 6600 mm, wysokości do stropu 2730 mm i szerokości 2600 mm masę własną 13 500 kg. Masa bojowa ze wspomnianym stanowiskiem, paliwem, załogą i desantem sięga 16 ton. Napęd stanowi turbodoładowany silnik wysokoprężny o mocy 210 kW/285 KM. Maksymalna prędkość szosowa wynosi 100 km/h, a zasięg 700 km. Poza bazową wersją ze stanowiskiem SARP, pojazd jest oferowany także w innych modyfikacjach wyposażenia i uzbrojenia.

Więcej o wystawie KADEX-2016 w WiT 7/2016.

 

Fotografie Miroslav Gyűrösi.


[cycloneslider id="kadex-2016"]

PrzemysŁ zbrojeniowy

 ZOBACZ WSZYSTKIE

Siły Powietrzne

 ZOBACZ WSZYSTKIE

Samoloty i śmigłowce
Uzbrojenie lotnicze
Bezzałogowce
Kosmos

WOJSKA LĄDOWE

 ZOBACZ WSZYSTKIE

Wozy bojowe
Artyleria lądowa
Radiolokacja
Dowodzenie i łączność

MARYNARKA WOJENNA

 ZOBACZ WSZYSTKIE

Okręty współczesne
Okręty historyczne
Statki i żaglowce
Starcia morskie

HISTORIA I POLITYKA

 ZOBACZ WSZYSTKIE

Historia uzbrojenia
Wojny i konflikty
Współczesne pole walki
Bezpieczeństwo
usertagcalendar-fullmagnifiercrossmenulisthighlightindent-increasesort-amount-asc