Zwiększanie moż­li­wo­ści ofen­syw­nych B-52H Stratofortress

LAI_2_2016_B52H+

LAI_2_2016_B52H+

Dzięki kolej­nym moder­ni­za­cjom ame­ry­kań­skie stra­te­giczne samo­loty bom­bowe Boeing B-52H sys­te­ma­tycz­nie zwięk­szają swoje moż­li­wo­ści w zakre­sie prze­no­sze­nia pre­cy­zyj­nego uzbro­je­nia kon­wen­cjo­nal­nego dale­kiego zasięgu. Będą mogły ata­ko­wać cele powierzch­niowe pozo­sta­jąc poza zasię­giem środ­ków prze­ciw­lot­ni­czych prze­ciw­nika. Przed B-52H kolejne lata służby razem z bom­bow­cami B-2A i B-1B, aż do czasu gdy nie zostaną zastą­pione przez nowy ame­ry­kań­ski stra­te­giczny samo­lot bom­bowy budo­wany w ramach pro
gramu LRS-B.

15 stycz­nia bie­żą­cego roku Siły Powietrzne Stanów Zjednoczonych ogło­siły, że roz­po­czy­nają testy zmo­der­ni­zo­wa­nej wyrzutni rewol­we­ro­wej mon­to­wa­nej w luku bom­bo­wym B-52H. Nowa wyrzut­nia została przy­sto­so­wana do prze­no­sze­nia kon­wen­cjo­nal­nego uzbro­je­nia pre­cy­zyj­nego. Do tej pory B-52H mogły prze­no­sić takie uzbro­je­nie pre­cy­zyjne jak: bomby JDAM, bomby kase­towe WCMD, bomby szy­bu­jące AGM-154 JSOW oraz poci­ski samo­ste­ru­jące AGM-158 JASSM wyłącz­nie na pod­wie­sze­niach pod­skrzy­dło­wych. Nie było to dosko­nałe roz­wią­za­nie, gdyż do prze­no­sze­nia uzbro­je­nia nie był wyko­rzy­sty­wany olbrzymi luk kadłu­bowy bom­bowca. Poza tym uzbro­je­nie „wiszące” na pod­wie­sze­niach pod­skrzy­dło­wych zwięk­sza opór aero­dy­na­miczny, co prze­kłada się na więk­sze zuży­cie paliwa i co za tym idzie mniej­szy zasięg bombowca.
Pierwszy etap moder­ni­za­cji B-52H pro­wa­dzo­nej w latach 2006 – 2009 sku­pił się na przy­sto­so­wa­niu pod­wie­szeń pod­skrzy­dło­wych do prze­no­sze­nia więk­szego asor­ty­mentu uzbro­je­nia pre­cy­zyj­nego. Dzięki temu w arse­nale B-52H zna­la­zły się: cele pozo­ra­cyjne Raytheon ADM-160B MALD (Miniature Air-Launched Decoy), samo­ste­ru­jące poci­ski walki radio­elek­tro­nicz­nej ADM-160C MALD-J, bomby napro­wa­dzane sate­li­tar­nie i lase­rowo GBU-56 LJDAM oraz bomby mało­ga­ba­ry­towe GBU-39 SDB.
W 2011 r. roz­po­czął się drugi etap moder­ni­za­cji nazwany „1760 IWBU” (1760 Internal Weapons Bay Upgrade). W jej ramach zmo­dy­fi­ko­wano mon­to­waną w luku bom­bo­wym tzw. wspólną, stra­te­giczną wyrzut­nię rewol­we­rową CSRL (Common Strategic Rotary Launchers), którą nazwano kon­wen­cjo­nalną wyrzut­nią rewol­we­rową – CRL (Conventional Rotary Launcher). Na co dzień B-52H mogą prze­no­sić na wyrzut­niach CSRL kon­wen­cjo­nalne poci­ski samo­ste­ru­jące AGM-86C/D CALCM lub ich uzbro­joną w gło­wicę jądrową wer­sję AGM-86B ALCM, jak rów­nież swo­bod­nie spa­da­jące bomby jądrowe z rodziny B61. Zmodyfikowaną wyrzut­nię wypo­sa­żono w szynę prze­syłu danych MIL-STD-1760, taką samą jaką zamon­to­wano wcze­śniej w pod­wie­sze­niach pod­skrzy­dło­wych. Dzięki temu załoga bom­bowca będzie mogła „komu­ni­ko­wać się” z uzbro­je­niem pod­wie­szo­nym na wyrzutni CRL w luku bom­bo­wym pro­gra­mu­jąc jego uży­cie. Na wyrzutni CRL bom­bowce B-52H nie będą już mogły prze­no­sić broni jądrowej.
Do kwiet­nia bie­żą­cego roku firma Boeing – główny wyko­nawca moder­ni­za­cji – ma zamon­to­wać wyrzut­nie CRL w sze­ściu egzem­pla­rzach B-52H. Docelowo Boeing ma dostar­czyć siłom powietrz­nym 44 wyrzut­nie CRL. Jednakże do ich mon­tażu ma zostać przy­sto­so­wana cała flota 76 samo­lo­tów bom­bo­wych B-52H. Gdy to nastąpi wyrzut­nie CRL będzie można prze­no­sić pomię­dzy bom­bow­cami, a ich insta­la­cja nie będzie wyma­gała żad­nych dodat­ko­wych mody­fi­ka­cji w awio­nice bombowców.
Jak na razie B-52H będą mogły prze­no­sić na wyrzut­niach CRL osiem bomb JDAM. Dzięki temu liczba prze­no­szo­nych bomb tego typu przez poje­dyn­czy B-52H zwięk­szy się do dwu­dzie­stu. Docelowo na wyrzutni CRL będzie można pod­wie­szać: poci­ski samo­ste­ru­jące AGM-158 JASSM, ich wer­sję dale­kiego zasięgu JASSM-ER, cele pozo­ra­cyjne ADM-160B MALD, czy poci­ski walki radio­elek­tro­nicz­nej ADM-160C MALD-J.
Pomimo swo­jego wieku B-52H z udźwi­giem bli­sko 32 t, moż­li­wo­ścią ope­ro­wa­nia na wyso­ko­ści 15 tys. m i tak­tycz­nym pro­mie­niu dzia­ła­nia rzędu 7200 km, sta­nowi dosko­nałą plat­formę do prze­no­sze­nia sze­ro­kiego spek­trum uzbro­je­nia pre­cy­zyj­nego. Oczywiście, już od dawna nie jest w sta­nie ope­ro­wać nad obsza­rami nasy­co­nymi nowo­cze­snymi środ­kami obrony prze­ciw­lot­ni­czej. Takie zada­nia Siły Powietrzne Stanów Zjednoczonych wyzna­czają już tylko nie­wi­dzial­nym dla rada­rów samo­lo­tom bom­bo­wym B-2A, a w przy­szło­ści będą wyko­ny­wać je nowe bom­bowce LRS-B. Jednakże przed B-52H jesz­cze wiele lat służby – co naj­mniej do 2040 r. – dla­tego bom­bowce te mody­fi­kuje się do peł­nie­nia roli nosi­cieli uzbro­je­nia „powie­trze-powierzch­nia” dale­kiego zasięgu. Jednocześnie B-52H stop­niowo prze­staną peł­nić rolę nosi­cieli broni jądro­wej. Zgodnie z posta­no­wie­niami ostat­niego trak­tatu roz­bro­je­nio­wego z Rosją (tzw. nowy układ START) Siły Powietrzne Stanów Zjednoczonych do lutego 2018 r. będą musiały pozba­wić moż­li­wo­ści prze­no­sze­nia uzbro­je­nia jądro­wego trzy­dzie­ści egzem­pla­rzy B-52H.
Siły Powietrzne pla­nują uzbroić B-52H w poci­ski samo­ste­ru­jące „powie­trze-powierzch­nia” dale­kiego zasięgu AGM-158 JASSM-ER. Jak na razie B-52H na pod­wie­sze­niach pod­skrzy­dło­wych mogą prze­no­sić trud­no­wy­kry­walne dla rada­rów poci­ski AGM-158 JASSM o zasięgu 370 km. W listo­pa­dzie 2015 r. firma Lockheed Martin otrzy­mała wart 9,1 mln dola­rów kon­trakt na przy­sto­so­wa­nie B-52H do prze­no­sze­nia w luku kadłu­bo­wym (na wyrzutni CRL) poci­sków samo­ste­ru­ją­cych AGM-158 JASSM-ER. Jest to wer­sja poci­sku JASSM o zasięgu zwięk­szo­nym do około 920 km. Dzięki wyrzutni CRL liczba prze­no­szo­nych przez B-52H poci­sków JASSM i JASSM-ER zwięk­szy się z dwu­na­stu do dwu­dzie­stu. Jak na razie jedy­nie bom­bowce B-1B zostały cer­ty­fi­ko­wane do prze­no­sze­nia poci­sków JASSM-ER. Do 2018 r. do prze­no­sze­nia JASSM-ER mają zostać przy­sto­so­wane bom­bowce B-52H oraz myśliwce F-16. Następne w kolej­no­ści są samo­loty myśliw­sko-bom­bowe F-15E.

  • Paweł Henski

To jest skrócona wersja artykułu.

CZYTAJ E-WYDANIE KUP WYDANIE PAPIEROWE