Seryjne Kormorany dwa

Uroczyste wodowanie Albatrosa, pierwszego seryjnego Kormorana II. Prototyp był efektem pracy rozwojowej, zaś para jego bliźniaków budowana jest w oparciu o umowę zawartą pomiędzy Inspektoratem Uzbrojenia a konsorcjum przemysłowym.

Uroczyste wodo­wa­nie Albatrosa, pierw­szego seryj­nego Kormorana II. Prototyp był efek­tem pracy roz­wo­jo­wej, zaś para jego bliź­nia­ków budo­wana jest w opar­ciu o umowę zawartą pomię­dzy Inspektoratem Uzbrojenia a kon­sor­cjum prze­my­sło­wym.

10 paź­dzier­nika w Gdańsku odbyła się potrójna uro­czy­stość zwią­zana z pro­gra­mem budowy nisz­czy­cieli min pro­jektu 258 Kormoran II. Powstają one w wyniku koope­ra­cji trzech spółek two­rzą­cych kon­sor­cjum – gdań­skiej stoczni Remontowa Shipbuilding S.A., wcho­dzą­cej w skład Grupy Kapitałowej Remontowa Holding, będą­cej pod­mio­tem wio­dą­cym, oraz gdyń­skich firm nale­żą­cych do Grupy Kapitałowej Polska Grupa Zbrojeniowa S.A. – Ośrodka Badawczo-Rozwojowego Centrum Techniki Morskiej S.A. i PGZ Stoczni Wojennej Sp. z o.o.

Pierwszym ze wspo­mnia­nych wyda­rzeń było poło­że­nie stępki ostat­niego z zamó­wio­nych Kormoranów II, jed­nostki 2583, czyli przy­szłego ORP Mewa. Proces uwiecz­niony przy­spa­wa­niem do kon­struk­cji sek­cji den­nej D5 medalu oko­licz­no­ścio­wego odbył się w hali wypo­sa­żo­nej w sys­temy moni­to­ringu i urzą­dze­nia fil­tru­jące oraz kon­tro­lu­jące m.in. czy­stość i tem­pe­ra­turę powie­trza, a także zapo­bie­ga­jące prze­do­sta­wa­niu się do środka dro­bin mate­ria­łów fer­ro­ma­gne­tycz­nych i innych zanie­czysz­czeń z zewnątrz. Wszytko to dla­tego, że kon­struk­cja Kormoranów II bazuje na nie­ma­gne­tycz­nej stali auste­ni­tycz­nej, wyma­ga­ją­cej spe­cy­ficz­nej tech­no­lo­gii obróbki. Cięcie blach do budowy Mewy zaini­cjo­wano 19 czerwca tego roku.
Po poło­że­niu stępki przy­szedł czas na chrzest dru­giego w serii ORP Albatros, któ­rego stępkę poło­żono 5 grud­nia 2018 r. Jego matką chrzestną została Krystyna Patz, żona wadm. Jerzego Patza, który m.in. dowo­dził poprzed­nim okrę­tem o tej nazwie – tra­łow­cem bazo­wym proj. 206F (w służ­bie 1965 – – 1994), zbu­do­wa­nym w tej samej stoczni (wów­czas Północna im. Bohaterów Westerplatte). Zwieńczeniem uro­czy­sto­ści było zwo­do­wa­nie tego nisz­czy­ciela min z uży­ciem doku pły­wa­ją­cego nr 2.
Obecnie Albatros będzie w dal­szym ciągu wypo­sa­żany i szy­ko­wany do prób zakła­do­wych na uwięzi HAT, póź­niej zaś mor­skich SAT. W tym eta­pie jego budowy, jak też kolej­nych, zmie­rza­ją­cych do przy­go­to­wa­nia jed­nostki do zda­nia zama­wia­ją­cemu, czyli Inspektoratowi Uzbrojenia, i w kon­se­kwen­cji użyt­kow­ni­kowi, czyli Marynarce Wojennej, ważną rolę ode­gra Ośrodek Badawczo-Rozwojowego Centrum Techniki Morskiej S.A. (CTM). Jest on bowiem odpo­wie­dzialny za dostar­cze­nie i inte­gra­cję na Kormoranach II sze­regu nowych autor­skich roz­wią­zań, opra­co­wa­nych z myślą o tym pro­gra­mie.

Od pracy roz­wo­jo­wej do serii

Wprowadzenie do służby pro­to­ty­po­wego nisz­czy­ciela min proj. 258 Kormoran II ORP Kormoran, co nastą­piło 28 listo­pada 2017 r., poprze­dziły liczne próby i testy na morzu. Okręt powsta­wał w ramach pracy roz­wo­jo­wej i konieczne było spraw­dze­nie zasto­so­wa­nych na nim roz­wią­zań pod kątem zgod­no­ści z wyma­ga­niami tak­tyczno-tech­nicz­nymi. Nowe nisz­czy­ciele min to pierw­sze jed­nostki pol­skiego pro­jektu i budowy, które wyko­rzy­stują zin­te­gro­wany sys­tem walki. Jest nim SCOT (Ship COmbat Tactical), opra­co­wany w CTM. System był nie­jed­no­krot­nie nagra­dzany, m.in. „Bursztynowym Medalionem” w cza­sie tar­gów BaltMilitaryExpo w Gdańsku w czerwcu 2018 r. i Nagrodą Prezydenta RP na Międzynarodowym Salonie Przemysłu Obronnego w Kielcach we wrze­śniu 2018 r.
Mnogość sen­so­rów i efek­to­rów na jed­nost­kach pły­wa­ją­cych wymaga spię­cia ich w jed­no­litą struk­turę, uła­twia­jącą prze­pływ infor­ma­cji, ich ana­lizę oraz wspo­ma­ga­nie w podej­mo­wa­niu decy­zji, jak też w szko­le­niu załogi. Podstawową funk­cją SCOT‑a jest zatem inte­gra­cja pod­sys­te­mów okrę­to­wych, w tym: zwal­cza­nia celów powietrz­nych, nawod­nych, pod­wod­nych i zagro­żeń asy­me­trycz­nych, obser­wa­cji tech­nicz­nej, sys­temu łącz­no­ści oraz zin­te­gro­wa­nego sys­temu nawi­ga­cyj­nego w zakre­sie zapew­nie­nia bez­pie­czeń­stwa pły­wa­nia, moni­to­ro­wa­nia aktu­al­nego poło­że­nia geo­gra­ficz­nego i para­me­trów ruchu jed­nostki oraz wypra­co­wa­nia obrazu sytu­acji tak­tycz­nej. Ponadto SCOT wspiera załogę okrętu w efek­tyw­nym wyko­rzy­sta­niu sen­so­rów i efek­to­rów, a także w pla­no­wa­niu misji, wspo­ma­ga­niu decy­zyj­nym oraz moni­to­ro­wa­niu reali­za­cji zadań.
SCOT został już szcze­gó­łowo spraw­dzony w warun­kach rze­czy­wi­stych, na morzu, na pro­to­ty­po­wym ORP Kormoran. Na bazie zgro­ma­dzo­nych doświad­czeń jest on mody­fi­ko­wany w celu osią­gnię­cia opty­mal­nej kon­fi­gu­ra­cji. Niestety, na razie nie znamy szcze­gó­łów tych zmian.
Z sys­te­mem SCOT współ­pra­cują inne urzą­dze­nia okrę­towe rodem z CTM – kon­sole sys­temu dowo­dze­nia okrę­tem i kie­ro­wa­nia środ­kami walki roz­miesz­czone w bojo­wym cen­trum infor­ma­cyj­nym jed­nostki. Za pośred­nic­twem moni­to­rów wyso­kiej roz­dziel­czo­ści ope­ra­to­rzy mają dostęp do intu­icyj­nych inter­fej­sów sys­temu z przej­rzy­stym zobra­zo­wa­niem, wspo­ma­ga­niem pro­cesu dowo­dze­nia oraz moż­li­wo­ścią uży­cia uzbro­je­nia i wypo­sa­że­nia okrętu. Wielofunkcyjne kon­sole ope­ra­tor­skie pozwa­lają na reali­za­cję zadań z dowol­nej z nich po zalo­go­wa­niu ope­ra­tora na odpo­wied­nią rolę funk­cyjną. Oprócz kon­sol wie­lo­za­da­nio­wych, sys­tem wyko­rzy­stuje dodat­kowy wiel­ko­for­ma­towy wyświe­tlacz ścienny, umoż­li­wia­jący pre­zen­ta­cję wybra­nego zakresu infor­ma­cji.

  • Tomasz Grotnik

To jest skrócona wersja artykułu.

CZYTAJ E-WYDANIE KUP WYDANIE PAPIEROWE