Rosyjskie modu­łowe rakiety okrę­towe System 3R14 Kalibr cz. 2

Rosyjskie modułowe rakiety okrętowe System 3R14 Kalibr cz. 2

Rosyjskie modu­łowe rakiety okrę­towe System 3R14 Kalibr cz. 2

Zeszłoroczne, prze­pro­wa­dzone jesie­nią, ataki rakie­towe na cele tzw. Państwa Islamskiego w Syrii, wyko­nane przez okręty rosyj­skiej Flotylli Kaspijskiej, zwró­ciły uwagę opi­nii publicz­nej na moż­li­wo­ści sys­temu Kalibr-NK i jego nosi­cieli – względ­nie nie­duże okręty rakie­towe typu Bujan-M. Szczególnie inte­re­su­jące są poci­ski 3M14 i ich odmiany prze­zna­czone do ata­ków na cele lądowe.

NPO Nowator wraz z koope­ran­tami posta­no­wiło zwięk­szyć ryn­kową atrak­cyj­ność swo­ich pro­duk­tów, ofe­ru­jąc je w postaci sys­temu, obej­mu­ją­cego urzą­dze­nia kie­ro­wa­nia ogniem, kilka typów wyrzutni i poci­sków. Od kon­tra­henta zależy, jak będzie on skon­fi­gu­ro­wany: czy będzie prze­zna­czony tylko do uzbro­je­nia okrę­tów pod­wod­nych, tylko nawod­nych, bate­rii obrony wybrzeża, czy wszyst­kich rodza­jów nosi­cieli. W skład sys­temu weszły począt­kowo poci­ski: 3M54, 3M54-1, 91R-1, 91R-2, póź­niej dodano do nich 3M14, o któ­rych niżej. W wer­sji eks­por­to­wej nadano mu nazwę Club, a w odmia­nie prze­zna­czo­nej dla WMF Rosji – 3R-14 Kalibr. Z cza­sem ofertę roz­bu­do­wano, two­rząc jej odmiany spe­cja­li­styczne.
Kalibr-NK (Club-N lub Club-U) jest prze­zna­czony dla okrę­tów nawod­nych i wystę­puje w kilku wer­sjach. W pierw­szym przy­padku wyrzut­nie mogą zastą­pić star­sze kon­struk­cje, np. prze­zna­czone do rakiet P-15/21, P-120 i 85RU, w dru­gim można je usta­wić poprzecz­nie na śród­o­krę­ciu jed­nostki, pod osłoną nad­bur­cia i uno­sić tylko do strze­la­nia. W naj­po­pu­lar­niej­szym obec­nie warian­cie trze­cim, wyrzut­nie są umiesz­czone pio­nowo w kadłu­bie lub nad­bu­dówce okrętu.
Kalibr-PŁ (Club-S) jest przy­sto­so­wany do mon­to­wa­nia na okrę­tach pod­wod­nych. Rakiety mogą być odpa­lane albo z wyrzutni tor­pe­do­wych, albo z TPS (pojem­ni­ków trans­por­towo-star­to­wych), umiesz­czo­nych poje­dyn­czo lub po cztery na zewnątrz kadłuba sztyw­nego okrętu. W ostat­nim z wymie­nio­nych przy­pad­ków cho­dzi zapewne o moż­li­wość umiesz­cze­nia ich w wyrzut­niach prze­ciw­o­krę­to­wych poci­sków skrzy­dla­tych, zamon­to­wa­nych uko­śnie po obu bur­tach star­szych okrę­tów z napę­dem ato­mo­wym. Istnieje też moż­li­wość odpa­la­nia ich z TPS usta­wio­nych pio­nowo w kadłu­bie sztyw­nym – na podo­bień­stwo wyrzutni poci­sków bali­stycz­nych (pierw­szym okrę­tem z takimi wyrzut­niami jest indyj­ski, ato­mowy Arihant).
System Kalibr-B (Club-M) to z kolei wer­sja obrony wybrzeża, gdzie wyrzut­nie trzech lub sze­ściu rakiet są zamon­to­wane na tere­no­wych, czte­ro­osio­wych nośni­kach MZKT-7930 Astrolog. W skład bate­rii wcho­dzą dwie wyrzut­nie i zain­sta­lo­wany na iden­tycz­nym nośniku radar Minierał-M lub Monolit-B, zdolne do śle­dze­nia celów na odle­gło­ściach do 250 km. Najprostsza struk­tura pod­od­działu brze­go­wego to dwie bate­rie i sta­no­wi­sko dowo­dze­nia (radar i pojazd z kabiną dowo­dze­nia na trzy­osio­wej cię­ża­rówce). Środki radio­lo­ka­cyjne sys­temu pra­cu­jące w try­bie pasyw­nym (trian­gu­la­cja) mają zasięg 450 km. Uzupełnienie rada­rów sta­no­wią gło­wice opto­elek­tro­niczne GOES-520 o sto­sun­kowo nie­wiel­kim zasięgu i apa­ra­tura nawi­ga­cji sate­li­tar­nej 14C821S. Już w 2011 r. podano, iż sys­tem w tej wer­sji może także odpa­lać poci­ski 3M14 i razić dzięki temu cele naziemne (sta­nowi więc alter­na­tywę dla Iskandera-K, o któ­rym dalej).

  • Tomasz Szulc

To jest skrócona wersja artykułu.

CZYTAJ E-WYDANIE KUP WYDANIE PAPIEROWE