Premiera sys­temu PET/PCL

Prototypowa stacja systemu PET/PCL na nosniku wysokiej ladownosci i mobilnosci Jelcz P882.53 w ukladzie 8×8.

Prototypowa sta­cja sys­temu PET/PCL na nosniku wyso­kiej ladow­no­sci i mobil­no­sci Jelcz P882.53 w ukla­dzie 8×8.

Podpisanie umowy doty­czą­cej pierw­szej fazy reali­za­cji pro­gramu Wisła odbyło się w nale­żą­cych do Polskiej Grupy Zbrojeniowej S.A. zakła­dach PIT-RADWAR S.A., w jed­nej z hal, która w ostat­nich latach była miej­scem wielu róż­nych uro­czy­sto­ści. Przy ich oka­zji czę­sto były pre­zen­to­wane – mniej lub bar­dziej ofi­cjal­nie – nowe wyroby, cza­sami będące jesz­cze w fazie roz­woju. Nie ina­czej było i tym razem, a tłem wyda­rze­nia była zapre­zen­to­wana po raz pierw­szy szer­szej publicz­no­ści pro­to­ty­powa sta­cja sys­temu radio­lo­ka­cji pasyw­nej PET/PCL.

System radio­lo­ka­cji pasyw­nej, umoż­li­wia­jący loka­li­za­cję obiek­tów powietrz­nych poprzez połą­cze­nie metod ana­lizy pro­mie­nio­wa­nia elek­tro­ma­gne­tycz­nego, gene­ro­wa­nego przez obiekty powietrzne PET (Passive Emitter Tracking) w zakre­sie 20 Mhz÷18 GHz i wyko­rzy­sta­nia pro­mie­nio­wa­nia elek­tro­ma­gne­tycz­nego lokal­nych emi­te­rów PCL (Passive Coherent Location), ma sta­no­wić jeden z dwóch (obok sta­cji radio­lo­ka­cyj­nej pasma metro­wego P-18PL) zasad­ni­czych środ­ków wstęp­nego wykry­wa­nia i wska­zy­wa­nia celów dla rakie­to­wych zesta­wów obrony prze­ciw­lot­ni­czej śred­niego (Wisła) i krót­kiego zasięgu (Narew). Opracowywany jest przez kon­sor­cjum PIT-RADWAR S.A. (lider), Politechnika Warszawska i AM Technologies Sp. z o.o. Sp.k. w ramach pro­jektu roz­wo­jo­wego O ROB 0043 001, współ­fi­nan­so­wa­nego przez Narodowe Centrum Badań i Rozwoju w ramach kon­kursu nr 3/2012 na wyko­na­nie pro­jek­tów w zakre­sie badań nauko­wych lub prac roz­wo­jo­wych na rzecz obron­no­ści i bez­pie­czeń­stwa pań­stwa. Umowa na reali­za­cję pro­jektu nr DOBR/0043/R/ID1/2012/03 została zawarta 18 grud­nia 2012 r. Przewidywał on opra­co­wa­nie, wyko­na­nie i prze­ba­da­nie pro­to­ty­po­wego zestawu sys­temu, skła­da­ją­cego się z czte­rech sta­cji: jed­nej odpo­wia­da­ją­cej IX pozio­mowi goto­wo­ści tech­no­lo­gii i trzech repre­zen­tu­ją­cych poziom VII, ina­czej okre­śla­nych jako sta­no­wi­ska labo­ra­to­ryjne. Bazowa umowa prze­wi­dy­wała reali­za­cję pro­jektu w trzech eta­pach: I – opra­co­wa­nie zało­żeń sys­temu, w tym: opra­co­wa­nie kon­cep­cji ope­ra­cyj­nego wyko­rzy­sta­nia sys­temu, prze­pro­wa­dze­nie ana­lizy moż­li­wo­ści zasto­so­wa­nia sys­temu loka­cji pasyw­nej wspól­nie z sys­te­mem łącz­no­ści oraz insta­la­cji sys­temu na wspól­nym masz­cie i w kon­te­ne­rze radio­li­nii lub opcjo­nal­nie w połą­cze­niu ze sta­cją wcze­snego wykry­wa­nia, opra­co­wa­nie ana­lizy wyma­gań na sys­tem łącz­no­ści, zało­żeń tak­tyczno-tech­nicz­nych, pro­jektu kon­cep­cyj­nego i zakresu badań pro­to­typu; II – opra­co­wa­nie pro­to­typu (okre­śle­nie zało­żeń pro­jek­to­wa­nia, opra­co­wa­nie pro­jektu wstęp­nego, opra­co­wa­nie pro­jektu tech­nicz­nego, budowę pro­to­typu i wyko­na­nie jego doku­men­ta­cji tech­nicz­nej); III – prze­pro­wa­dze­nie badań pro­to­typu (wstęp­nych, kwa­li­fi­ka­cyj­nych, rewi­zji doku­men­ta­cji tech­nicz­nej). Wartość pro­jektu okre­ślono w umo­wie z grud­nia 2012 r. na 45 mln PLN, z czego 38,7 mln PLN to dofi­nan­so­wa­nie. Termin zakoń­cze­nia pro­jektu usta­lono na 17 grud­nia 2016 r.
Szybko jed­nak powyż­szy har­mo­no­gram stał się nie­ak­tu­alny, przede wszyst­kim z braku for­mal­nych pod­staw do roz­po­czę­cia pro­jektu w chwili pod­pi­sa­nia umowy, a więc m.in. zaak­cep­to­wa­nych przez woj­sko wstęp­nych zało­żeń tak­tyczno-tech­nicz­nych. Już pod­czas wstęp­nych prac w ramach I etapu, reali­za­cja pro­jektu została de facto wstrzy­mana na ponad pół­tora roku. W okre­sie 21 listo­pada 2014 r. – 1 czerwca 2016 r. Ministerstwo Obrony Narodowej prze­pro­wa­dzało tzw. prze­gląd kry­tyczny pro­jektu, któ­rego wyni­kiem były zale­ce­nia dosto­so­wa­nia sys­temu do potrzeb SZ RP. W związku z tym reko­men­do­wano wpro­wa­dze­nie: dodat­ko­wych sys­te­mów wykry­wa­nia pro­mie­nio­wa­nia elek­tro­ma­gne­tycz­nego w pod­sys­te­mie ELINT (Electronic Intelligence), opan­ce­rze­nia kabiny pojazdu, opro­gra­mo­wa­nia i sprzętu do reje­stra­cji sygna­łów z odbior­ni­ków cyfro­wych oraz dodat­ko­wego źró­dła zasi­la­nia. Z powodu prze­rwy i koniecz­no­ści prze­pro­wa­dze­nia dodat­ko­wych prac, ter­min reali­za­cji pro­jektu prze­su­nięto sto­sow­nym anek­sem do umowy na 17 czerwca 2018 r. W pierw­szym kwar­tale ubie­głego roku poziom finan­so­wego wyko­na­nia pro­jektu wyno­sił 86%.
Powyższe infor­ma­cje pocho­dzą m.in. z odpo­wie­dzi z 7 kwiet­nia 2017 r. na inter­pe­la­cję posła Tomasza Siemoniaka z 3 marca 2017 r. w spra­wie stanu reali­za­cji prac roz­wo­jo­wych na rzecz obron­no­ści pań­stwa. Stan for­malny musiał się od tego czasu zmie­nić, ponie­waż strona inter­ne­towa lidera kon­sor­cjum podaje sko­ry­go­wane infor­ma­cje na temat tego pro­jektu. Według nich jego zakoń­cze­nie ma nastą­pić w 2020 r., zaś budżet wzrósł do 70,2 mln PLN, z czego na dofi­nan­so­wa­nie przy­pada 62,9 mln PLN.
Obecnie trwa II etap pro­jektu, a 28 marca można było zoba­czyć pro­to­ty­pową sta­cję sys­temu, odpo­wia­da­jącą IX pozio­mowi goto­wo­ści tech­no­lo­gii, umiesz­czoną na nośniku wyso­kiej ładow­no­ści i mobil­no­ści Jelcz P882.53 w ukła­dzie 8×8. Po zakoń­cze­niu pro­cesu roz­wo­jo­wego, SZ RP mają szanse wzbo­ga­cić się o sku­teczny, w pełni pasywny sys­tem wykry­wa­nia celów powietrz­nych, o dokład­no­ści okre­śla­nia poło­że­nia celu nie­wiele ustę­pu­ją­cej kla­sycz­nym sta­cjom radio­lo­ka­cyj­nym (w sprzy­ja­ją­cych warun­kach). Biorąc pod uwagę kom­bi­na­cję metod PET i PCL, pol­ski sys­tem, po wej­ściu do służby ope­ra­cyj­nej, może za kilka lat stać się uni­ka­to­wym w swej kla­sie roz­wią­za­niem we wszyst­kich pań­stwach NATO.

  • Andrzej Kiński

To jest skrócona wersja artykułu.

CZYTAJ E-WYDANIE KUP WYDANIE PAPIEROWE