Polska Grupa Zbrojeniowa S.A. Plany i pro­jekty Biura Platform Lotniczych

Rozpoznawczy system taktyczny krotkiego zasiegu PGZ-19R, to dzis najbardziej  zaawansowany system bezzalogowy w ofercie Polskiej Grupy Zbrojeniowej S.A.  Fot. PGZ S.A.

Rozpoznawczy sys­tem tak­tyczny krot­kiego zasiegu PGZ-19R, to dzis naj­bar­dziej zaawan­so­wany sys­tem bez­za­lo­gowy w ofer­cie Polskiej Grupy Zbrojeniowej S.A. Fot. PGZ S.A.

Polska Grupa Zbrojeniowa S.A. ma bar­dzo ambitne plany jeśli cho­dzi o lot­nic­two i już wkrótce może być koja­rzona z co naj­mniej kil­koma inno­wa­cyj­nymi, dobrze sprze­da­ją­cymi się pro­duk­tami. Umożliwią jej to pod­le­głe spółki sek­tora lot­ni­czego, które wkrótce zostaną wzmoc­nione o kolejne – repo­lo­ni­zo­wane.

Polska Grupa Zbrojeniowa S.A., sku­pia­jąca prak­tycz­nie cały pań­stwowy prze­mysł obronny jest koja­rzona przede wszyst­kim z pro­duk­cją uzbro­je­nia dla Wojsk Lądowych i Marynarki Wojennej. Skupia ona jed­nak także sześć spółek nale­żą­cych do sze­roko poję­tego prze­my­słu lot­ni­czego, które są koor­dy­no­wane przez Biuro Platform Lotniczych PGZ. Znajdują się wśród nich trzy Wojskowe Zakłady Lotnicze: WZL Nr 1 S.A., WZL Nr 2 S.A. i WZL Nr 4 S.A., Wojskowe Centralne Biuro Konstrukcyjno-Technologiczne S.A., Wytwórnia Sprzętu Komunikacyjnego „PZL-Kalisz” S.A. i Narzędziownia-Mechanik Sp. z o.o. Spółki te należą do jed­nych z naj­le­piej pro­spe­ru­ją­cych w Grupie inwe­stu­jąc nie małe środki w prace badaw­czo-roz­wo­jowe. Wypełniają one sze­ro­kie zdol­no­ści PGZ S.A. w zakre­sie sys­te­mów bez­za­ło­go­wych stat­ków powietrz­nych, śmi­głow­ców i samo­lo­tów. Na razie cho­dzi przede wszyst­kim o moż­li­wo­ści ser­wi­sowe i remon­towe, ale ener­gicz­nie roz­wi­jane są także moż­li­wo­ści moder­ni­za­cyjne i pro­duk­cyjne.
Zaawansowany jest także pro­jekt roz­bu­dowy kom­pe­ten­cji sek­tora lot­ni­czego o dwa pod­mioty. Jednym z nich jest zor­ga­ni­zo­wana część obec­nego Pratt & Whitney Rzeszów S.A., a dru­gim UTC Aerospace Systems Wrocław Sp. z o.o. (dawny Hydral). Dzięki repo­lo­ni­za­cji tych pod­mio­tów w znacz­nym stop­niu zwięk­szą się moż­li­wo­ści pro­duk­cyjne i remon­towe sil­ni­ków i prze­kładni lot­ni­czych. W WSK „PZL-Kalisz” S.A. będą to – jak dotych­czas – sil­niki tło­kowe i ich czę­ści, a w Rzeszowie – sil­niki tur­bo­wa­łowe i prze­kład­nie. Oprócz tego we Wrocławiu i Kaliszu powsta­wać mają agre­gaty pali­wowe i hydrau­liczne oraz prze­kład­nie do napę­dów lot­ni­czych. Ważnym ele­men­tem, na który zwraca uwagę Biuro Platform Lotniczych jest budowa nowych stra­te­gii poszcze­gól­nych spółek, z naci­skiem na dywer­sy­fi­ka­cję pro­duk­cji i sprze­daży usług, zgod­nie z celami okre­ślo­nymi przez Polską Grupę Zbrojeniową S.A.

Systemy bez­za­ło­go­wych stat­ków powietrz­nych

Systemy BSP to pro­dukty, na które ist­nieje ogromne zapo­trze­bo­wa­nie ze strony tak Ministerstwa Obrony Narodowej, jak i innych służb porządku publicz­nego. MON ocze­kuje obec­nie jasnych dekla­ra­cji co do tego, w któ­rych kate­go­riach sys­te­mów bez­za­ło­go­wych stat­ków powietrz­nych Grupa Kapitałowa PGZ S.A. jest w sta­nie zapro­po­no­wać swoje wyroby, przy czym naj­waż­niej­sze jest dla MON pozy­ska­nie okre­ślo­nych zdol­no­ści, a nie pro­mo­wa­nie kon­kret­nego pro­du­centa. Jest wię­cej niż praw­do­po­dobne, że Grupa będzie w sta­nie zapew­nić zado­wa­la­jące roz­wią­za­nia w wielu obsza­rach zain­te­re­so­wa­nia MON – czy to we współ­pracy z insty­tu­tami nauko­wymi, pol­skimi fir­mami czy – w osta­tecz­no­ści, przy naj­więk­szych plat­for­mach – z zagra­nicz­nymi poten­ta­tami przy mak­sy­mal­nie moż­li­wym stop­niu polo­ni­za­cji ich wyro­bów.
Biuro Platform Lotniczych PGZ ści­śle współ­pra­cuje z Instytutem Technicznym Wojsk Lotniczych (ITWL) oraz Wojskowym Instytutem Technicznym Uzbrojenia (WITU) w dzie­dzi­nie sys­te­mów BSP. Rozwija się także współ­praca w tym zakre­sie z fir­mami zagra­nicz­nymi i nie cho­dzi wyłącz­nie o listy inten­cyjne. Przeciwnie: spółki PGZ S.A. już dzi­siaj pro­du­kują dla nie­któ­rych z nich kom­po­nenty, m.in. dla ame­ry­kań­skiej firmy Textron w WZL Nr 2 S.A. powstają ele­menty do wyrzutni sys­temu Warden, a dla izra­el­skiego Elbitu jest przy­go­to­wy­wana pro­duk­cja ele­men­tów kom­po­zy­to­wych w dębliń­skim oddziale WZL Nr 1 S.A.
PGZ S.A. jest obecna we wszyst­kich pol­skich prze­tar­gach woj­sko­wych jeśli cho­dzi o sys­temy BSP. W pro­gra­mie Sparrow, mają­cym dopro­wa­dzić do dostar­cze­nia amu­ni­cji krą­żą­cej dla Sił Zbrojnych RP, reali­zo­wana jest współ­praca pomię­dzy PGZ a – z jed­nej strony – WITU, ITWL i WZL Nr 2 S.A. w zakre­sie sys­temu DragonFly wyko­rzy­stu­ją­cego wie­lo­wir­ni­ko­wiec, i z dru­giej strony – z pry­watną firmą MSP Marcin Szender Polska w ramach plat­formy Giez, wyko­rzy­stu­ją­cej sta­ło­płat przy­po­mi­na­jący pocisk. Grupa zde­cy­do­wała się tu na dwu­to­rowe dzia­ła­nie, ofe­ru­jąc pio­no­wzlot do dzia­łań w tere­nie zur­ba­ni­zo­wa­nym oraz plat­formę samo­lo­tową, bar­dziej przy­datną w tere­nie otwar­tym. W każ­dym razie oby­dwa ofe­ro­wane sys­temy są wypo­sa­żone w takie same uni­wer­salne gło­wice bojowe zapro­jek­to­wane w WITU i pro­du­ko­wane przez byd­go­ską Belmę (PGZ S.A.), a wyko­rzy­sty­wane także w sys­te­mie BSP Grupy WB Warmate, zaku­pio­nym nie­dawno dla Wojsk Obrony Terytorialnej.
PGZ S.A. bie­rze też udział w rela­tyw­nie nie­dro­gim, ale będą­cym w zawie­sze­niu pro­gra­mie Ważka, mają­cym dopro­wa­dzić do stwo­rze­nia dla Sił Zbrojnych RP wie­lo­wir­ni­kowca roz­po­znaw­czego. Oferowanym tu pro­duk­tem jest czte­ro­wir­ni­ko­wiec AtraX – zapro­jek­to­wany w ITWL i z suk­ce­sami dostar­czany klien­tom w kraju (Wyższa Szkoła Oficerska Sił Powietrznych, Polska Spółka Gazownictwa), jak i za gra­nicą (Afryka Północna). Do tej pory sys­tem ten powsta­wał w nie­licz­nych egzem­pla­rzach i był wytwa­rzany siłami ITWL, jed­nak w przy­padku więk­szych zamó­wień z MON, a takie są spo­dzie­wane, jest pla­no­wany zakup licen­cji przez PGZ S.A. i ulo­ko­wa­nie pro­duk­cji, głów­nie w WZL Nr 2 S.A, w któ­rym funk­cjo­nuje Centrum Kompetencyjne Bezzałogowych Statków Powietrznych.
Z ITWL pocho­dzi także roz­wią­za­nie zgła­szane do postę­po­wa­nia na mini-BSP (pro­gram Wizjer), wyko­rzy­stu­jące sta­ło­płat. Opracowany tam sys­tem NeoX jest kom­pa­ty­bilny, jeżeli cho­dzi o elek­tro­nikę z AtraX-em i został także sprze­dany do WSOSP. Także na ten sys­tem PGZ S.A. zamie­rza pozy­skać licen­cję i przed­sta­wić go w prze­targu przy­go­to­wy­wa­nym przez MON. Usatysfakcjonowanie klienta nie będzie łatwe, wyma­ga­nia tech­niczne MON są tutaj bowiem bar­dzo wyso­kie, przy zacho­wa­niu sto­sun­kowo niskiej ceny jed­nost­ko­wej. W grę wcho­dzą jed­nak dzie­siątki zesta­wów roz­po­znaw­czych.
Rozwiązaniem znacz­nie bar­dziej zawan­so­wa­nym jest sys­tem PGZ-19R ofe­ro­wany w ramach PMT Orlik, czyli sys­tem roz­po­znaw­czy tak­tyczny krót­kiego zasięgu. Tutaj PGZ S.A. ma już doj­rzały, roz­wi­jany od kilku lat wła­sny pro­dukt, oparty na demon­stra­to­rze tech­no­lo­gii E-310. Oferowany sys­tem PGZ-19R musiał zmie­rzyć się z bar­dzo wyso­kimi wyma­ga­niami Sił Zbrojnych RP i w tym celu prze­szedł grun­towną prze­bu­dowę kon­struk­cji: kadłuba, skrzy­deł, sys­temu ste­ro­wa­nia, zin­te­gro­wa­nego ładunku uży­tecz­nego i napędu.

  • Jerzy Gruszczyński, Maciej Szopa

To jest skrócona wersja artykułu.

CZYTAJ E-WYDANIE KUP WYDANIE PAPIEROWE