Osa-P z Irisem-T

WIT_10_2016_osa
Jedną z naj­cie­kaw­szych pre­mier w sfe­rze obrony prze­ciw­lot­ni­czej tego­rocz­nego kie­lec­kiego salonu był, zapre­zen­to­wany przez – nale­żące do Polskiej Grupy Zbrojeniowej S.A. – Wojskowe Zakłady Uzbrojenia S.A., prze­ciw­lot­ni­czy rakie­towy wóz bojowy 9A33BM3 Osa-P, któ­rego zestaw środ­ków bojo­wych został wzbo­ga­cony o samo­na­pro­wa­dza­jące się na pod­czer­wień, kie­ro­wane poci­ski rakie­towe IRIS-T nie­miec­kiej firmy Diehl BGT Defence GmbH. To kolejna pro­po­zy­cja roz­wią­za­nia naj­bar­dziej palą­cego pro­blemu zwią­za­nego z dal­szą eks­plo­ata­cją zesta­wów Osa na całym świe­cie – zna­le­zie­nia następcy poci­sków rodziny 9M33. A bez­pow­rotna utrata ich przy­dat­no­ści do bez­piecz­nego i sku­tecz­nego uży­cia jest nie­od­le­głą per­spek­tywą.

Przeciwlotnicze zestawy rakie­towe Osa, dzięki moder­ni­za­cji na prze­strzeni ostat­niej dekady wszyst­kich znaj­du­ją­cych się w linii prze­ciw­lot­ni­czych rakie­to­wych wozów bojo­wych (PRWB) 9A33BM2/BM3 do stan­dardu Osa-P, nadal sta­no­wią bar­dzo istotny ele­ment sys­temu obrony prze­ciw­lot­ni­czej Wojsk Lądowych Sił Zbrojnych RP. Dziś, po licz­nych prze­kształ­ce­niach struk­tury OPL WL w ostat­nich latach, Osy-P sta­no­wią uzbro­je­nie 8. Koszalińskiego Pułku Przeciwlotniczego, pod­po­rząd­ko­wa­nego 12. Szczecińskiej Dywizji Zmechanizowanej i 4. Zielonogórskiego Pułku Przeciwlotniczego, wcho­dzą­cego w struk­turę
11. Lubuskiej Dywizji Pancernej. W obu puł­kach po dwa dywi­zjony dys­po­nują Osami. W każ­dym dywi­zjo­nie jest 16 PRWB (cztery bate­rie ogniowe po cztery), co daje łączną liczbę 64. Aktualne plany prze­wi­dują wyco­fa­nie Os z eks­plo­ata­cji w roku 2026, kiedy mia­łyby je zastą­pić nowe zestawy krót­kiego zasięgu Narew. Ta data jest zwią­zana z prze­wi­dy­wa­nym ter­mi­nem osta­tecz­nego upły­nię­cia resursu poci­sków kie­ro­wa­nych 9M33 (naj­now­sze par­tie rakiet w odmia­nie M3 pocho­dzą z dostaw II połowy lat 80. XX wieku). Nie jest to bynaj­mniej gra­nica resursu tech­nicz­nego samych PRWB, ponie­waż te zostały wyre­mon­to­wane i zmo­der­ni­zo­wane w Wojskowych Zakładach Uzbrojenia S.A. z Grudziądza – ostatni w 2015 roku. Modernizacja, dzięki któ­rej uzy­skano zna­czącą poprawę cha­rak­te­ry­styk bojo­wych i eks­plo­ata­cyj­nych przy jed­no­cze­snym wyeli­mi­no­wa­niu wielu pro­ble­mów zwią­za­nych z dotych­cza­so­wym utrzy­ma­niem sprzętu w goto­wo­ści (m.in. zwią­za­nych z pozy­ski­wa­niem czę­ści zamien­nych), objęła m.in.: zasto­so­wa­nie w wielu blo­kach współ­cze­snej bazy ele­men­to­wej zamiast lamp i ukła­dów pół­prze­wod­ni­ko­wych małej skali inte­gra­cji (zasi­la­cze, tory odbior­cze sta­cji radio­lo­ka­cyj­nych wykry­wa­nia i śle­dze­nia celu, szy­fra­tor komend ste­ru­ją­cych w kanale poci­sku etc.); wpro­wa­dze­nie cyfro­wego prze­twa­rza­nia i zobra­zo­wa­nia sygna­łów radio­lo­ka­cyj­nych oraz obrazu wizyj­nego; mon­taż pasyw­nego sys­temu detek­cji celów z kame­rami tele­wi­zyjną i ter­mo­wi­zyjną oraz dal­mie­rzem lase­ro­wym, zin­te­gro­wa­nego z sys­te­mem iden­ty­fi­ka­cji celów „swój-obcy” SIC-12/TA (stan­dardy Mark XII mod 4, Mark XIIA mod 5 i mod S); inte­gra­cja sys­temu dia­gno­stycz­nego; mon­taż sys­temu osu­sza­ją­cego w pomiesz­cze­niach elek­tro­niki; insta­la­cja układu kli­ma­ty­za­cji prze­działu załogi; mon­taż bez­wład­no­ścio­wego sys­temu nawi­ga­cji lądo­wej wspo­ma­ga­nego odbior­ni­kiem GPS; insta­la­cja nowo­cze­snych, cyfro­wych środ­ków łącz­no­ści i trans­mi­sji danych.

  • Andrzej Kiński

To jest skrócona wersja artykułu.

CZYTAJ E-WYDANIE KUP WYDANIE PAPIEROWE