ORP Kormoran – na dobrym kur­sie

3 marca ORP Kormoran wrócił na wodę, gdzie trwa jego wyposażanie.

3 marca ORP Kormoran wró­cił na wodę, gdzie trwa jego wypo­sa­ża­nie.

Trwa budowa pro­to­ty­po­wego nisz­czy­ciela min ORP Kormoran pro­jektu 258 Kormoran II, a wraz z nią pro­duk­cja, testy i mon­taż wypo­sa­że­nia oraz uzbro­je­nia dla tego okrętu. Według zapew­nień Inspektoratu Uzbrojenia MON, wszystko idzie pla­nowo. To dobrze, bo jest już w zasa­dzie pewne, że będzie to jedyny nowy okręt MW RP, który zdoła wyjść w morze jesz­cze w tym roku.

Wdniu 23 wrze­śnia 2013 r. zawarto umowę doty­czącą budowy pierw­szego nisz­czy­ciela min pro­jektu 258 Kormoran II i jed­no­cze­śnie okrętu patro­lo­wego typu Ślązak. Wówczas to, naj­wyż­szej rangi poli­tycy wraz ze stocz­niow­cami zgod­nie twier­dzili, że oba okręty będą prze­ka­zane MW RP do końca 2016 r. Dziś, w związku z donie­sie­niami o opóź­nie­niach w budo­wie Ślązaka, dekla­ra­cje te można wło­żyć mię­dzy bajki, nato­miast wie­ści z dru­giego „placu budowy” pozwa­lają mieć nadzieję, że pier­wotny plan zosta­nie wypeł­niony przy­naj­mniej w poło­wie.

Platforma

25 kwiet­nia 2014 r. w Remontowej Shipbuilding w Gdańsku, będą­cej lide­rem kon­sor­cjum firm reali­zu­ją­cych pro­gram, roz­po­częto cię­cie blach do budowy pro­to­ty­po­wego nisz­czy­ciela min 258/I, zaś 23 wrze­śnia, rok po zawar­ciu umowy, poło­żono stępkę okrętu. Prace reali­zo­wane były w spe­cjal­nie przy­go­to­wa­nej – pod kątem prac ze stalą nisko­ma­gne­tyczną – hali z dwoma cią­gami. Na jed­nym powsta­wały czę­ści kadłuba i nad­bu­dówki, na dru­gim reali­zo­wany był mon­taż okrętu. Jednostka opu­ściła ją pod koniec kwiet­nia 2015 r. – w dwóch czę­ściach, bez nad­bu­dówki. W dal­szej kolej­no­ści kon­ty­nu­owano wypo­sa­ża­nie połó­wek, po czym roz­po­częto nakła­da­nie pierw­szych pod­kła­do­wych powłok malar­skich. Po sca­le­niu kadłuba usta­wiono na nim nad­bu­dówkę i poma­lo­wano całość z zewnątrz. 4 wrze­śnia 2015 r. odbył się chrzest i wodo­wa­nie ORP Kormoran. Był on już wów­czas czę­ściowo wypo­sa­żony w urzą­dze­nia ogól­no­okrę­towe. Jednostkę zacu­mo­wano do nabrzeża, przy któ­rym kon­ty­nu­owano prace.
Przebiegają one zgod­nie z har­mo­no­gra­mem. Obecnie reali­zo­wany jest etap dzie­siąty z trzy­na­stu, w któ­rym zapla­no­wano m.in.: kom­ple­ta­cję i insta­la­cję urzą­dzeń okrę­to­wych, siłowni, sys­te­mów dowo­dze­nia i kie­ro­wa­nia środ­kami walki oraz prze­pro­wa­dze­nie badań wstęp­nych – prób na uwięzi. Te ostat­nie, dla nie­któ­rych sys­te­mów, roz­po­częły się już w poło­wie grud­nia ubie­głego roku. W lutym jed­nostkę wysli­po­wano w celu mon­tażu urzą­dzeń w pod­wod­nej czę­ści kadłuba i jej pokry­cia kolejną powłoką malar­ską.
Okręt wypo­sa­żono do tej pory w zasad­ni­cze zespoły sys­temu napę­do­wego (jesz­cze bez głów­nych sil­ni­ków wyso­ko­pręż­nych MTU 8V369 TE74L, do ich łatwego wsta­wia­nia i wyj­mo­wa­nia prze­wi­dziano dwa duże luki na pokła­dzie rufo­wym), pęd­niki cyklo­idalne Voith Turbo 21 GH/160, ster stru­mie­niowy Schottel STT 170 AMAG, trzy gene­ra­tory prą­do­twór­cze MTU 6R1600M20S w ochron­nych kap­su­łach dźwię­kosz­czel­nych, część sys­te­mów broni pod­wod­nej, echo­sondy, tele­fon pod­wodny, cen­tralę kli­ma­ty­za­cji, sys­temy: wen­ty­la­cji, wody chło­dzą­cej, zęzowy, pali­wowo-smarny, prze­ciw­po­ża­rowy, cumow­ni­czo-kotwiczny (w tym kabe­stan na pokła­dzie dzio­bo­wym), żuraw łodziowy i fun­da­ment żura­wia głów­nego na pokła­dzie robo­czym na rufie.
Jednocześnie z mon­ta­żem urzą­dzeń i sys­te­mów trwa insta­la­cja: oka­blo­wa­nia, izo­la­cji i przy­go­to­wa­nia do imple­men­ta­cji pod­ze­spo­łów sys­te­mów walki i łącz­no­ści. Rozruch siłowni pomoc­ni­czej pla­no­wany jest na marzec, nato­miast próby mor­skie powinny roz­po­cząć się w maju – czerwcu br.

System walki

Wraz z budową plat­formy postę­pują prace przy sys­te­mie walki Kormorana. Główną rolę odgrywa w nich Ośrodek Badawczo-Rozwojowy Centrum Techniki Morskiej S.A. z Gdyni.
Obecnie reali­zuje on próby zakła­dowe sys­temu zarzą­dza­nia walką SCOT-M i jego pod­sys­te­mów. Gotowość do mon­tażu jego ele­men­tów (kon­sol, ser­we­rów, sieci itp.) na okrę­cie prze­wi­duje się na koniec marca. Ponadto Ośrodek jest odpo­wie­dzialny za inte­gra­cję dwóch istot­nych sen­so­rów okrętu: sonaru kadłu­bo­wego i sonaru samo­bież­nego.

  • Tomasz Grotnik

To jest skrócona wersja artykułu.

CZYTAJ E-WYDANIE KUP WYDANIE PAPIEROWE