Morskie pro­gramy moder­ni­za­cyjne przed korektą

Czarny scenariusz, spodziewany od kilku lat, właśnie wchodzi w życie: ORP Kondor już nie wyjdzie w morze i jako pierwszy z Kobbenów zakończy służbę. Wyładowano z niego baterie akumulatorów, zastępując je balastem betonowym. Orka to obecnie jeden z najpilniejszych programów modernizacji Marynarki Wojennej.

Czarny sce­na­riusz, spo­dzie­wany od kilku lat, wła­śnie wcho­dzi w życie: ORP Kondor już nie wyj­dzie w morze i jako pierw­szy z Kobbenów zakoń­czy służbę. Wyładowano z niego bate­rie aku­mu­la­to­rów, zastę­pu­jąc je bala­stem beto­no­wym. Orka to obec­nie jeden z naj­pil­niej­szych pro­gra­mów moder­ni­za­cji Marynarki Wojennej.

Ostatnie dzia­ła­nia Inspektoratu Uzbrojenia MON oraz postępy w budo­wie i pró­bach jedy­nej pary nowych pol­skich okrę­tów pozwa­lają z nieco więk­szym opty­mi­zmem patrzeć w naj­bliż­szą przy­szłość naszej floty. W związku z tym spró­bu­jemy przed­sta­wić obecny stan reali­za­cji i zamie­rze­nia zwią­zane z pro­gra­mem ope­ra­cyj­nym „Zwalczanie zagro­żeń na morzu” – czę­ścią Planu Modernizacji Technicznej Sił Zbrojnych RP na lata 2013 – 2022/2030, doty­czącą Marynarki Wojennej RP.

Aby jed­nak już na wstę­pie nie prze­sa­dzić z opty­mi­zmem, należy wyja­śnić, że pre­zen­to­wane wia­do­mo­ści pocho­dzą z dru­giej połowy wrze­śnia bie­żą­cego roku, są więc wyni­kiem prac reali­zo­wa­nych w opar­ciu o zeszło­roczną, jesienną korektę Planu Modernizacji Technicznej Sił Zbrojnych RP na lata 2013 – 2022. Tymczasem 23 maja br. kie­row­nic­two resortu obrony przed­sta­wiło „Koncepcję obronną RP”, sta­no­wiącą pod­su­mo­wa­nie Strategicznego Przeglądu Obronnego 2016. Wiadomo z niej, że istotne zna­cze­nie [w sys­te­mie obrony – przyp. red.] będzie miała Marynarka Wojenna, któ­rej pod­sta­wo­wym zada­niem będzie przy­go­to­wa­nie ochrony pol­skiego Wybrzeża i unie­moż­li­wie­nie prze­ciw­ni­kowi pano­wa­nia nad połu­dnio­wym Bałtykiem. […] Dzięki wzmoc­nie­niu nabrzeż­nych jed­no­stek rakie­to­wych, zało­go­wym i bez­za­ło­go­wym plat­for­mom roz­po­znaw­czym, nowo­cze­snym tech­ni­kom walki mino­wej, a także nowym okrę­tom pod­wod­nym, rady­kal­nie wzro­sną moż­li­wo­ści obrony Wybrzeża. Wynika z tego, że w spo­dzie­wa­nej, kolej­nej wer­sji Planu Modernizacji Technicznej, główny akcent moder­ni­za­cji sprzę­to­wej MW zosta­nie poło­żony na środki anty­do­stę­powe, przez co może zabrak­nąć miej­sca dla nie­któ­rych pro­jek­tów uję­tych obec­nie w pro­gra­mie „Zwalczanie zagro­żeń na morzu”. Dziś pro­gram obej­muje 21 pro­jek­tów. Spośród tych, które już uru­cho­miono, żaden nie jest reali­zo­wany zgod­nie z pier­wot­nymi ter­mi­nami, uję­tymi w poprzed­niej wer­sji PMT.

Okręty bojowe zasad­ni­czych klas

Niszczyciele min Kormoran II
23 wrze­śnia 2013 r. w Gdyni Inspektorat Uzbrojenia MON pod­pi­sał umowę z kon­sor­cjum firm (Remontowa Shipbuilding S.A. w Gdańsku – lider, OBR Centrum Techniki Morskiej S.A. w Gdyni i Stocznia Marynarki Wojennej S.A. w upa­dło­ści likwi­da­cyj­nej w Gdyni) na reali­za­cję pracy badaw­czo-roz­wo­jo­wej „Nowoczesny nisz­czy­ciel min pk. Kormoran II”. 25 kwiet­nia 2014 r. roz­po­częto cię­cie blach do budowy okrętu pro­to­ty­po­wego 258/I, przy­szłego ORP Kormoran pro­jektu 258. Jego stępkę poło­żono 23 wrze­śnia 2014 r., zaś zwo­do­wano 4 wrze­śnia 2015 r. Okręt roz­po­czął próby stocz­niowe na uwięzi w marcu 2016 r, a 13 lipca ub.r. po raz pierw­szy wyszedł w morze. Do maja tego roku trwały jego bada­nia wstępne, zaś 19 czerwca ruszyła faza por­towa pań­stwo­wych badań kwa­li­fi­ka­cyj­nych pod nad­zo­rem komi­sji powo­ła­nej przez IU i wyko­nawcę. Do czasu odda­nia tego numeru WiT do druku, ode­brano 11 z 13 eta­pów pracy badaw­czo-roz­wo­jo­wej, a jej zakoń­cze­nie miało nastą­pić do 30 września.
Dalszymi kro­kami będą: odbiór okrętu przez IU, prze­ka­za­nie go MW do eks­plo­ata­cji (poku­tu­jącą w mediach, nie­ofi­cjalną datą, ma być ponoć 28 listo­pada, czyli 99. rocz­nica odtwo­rze­nia MW), zaś na gru­dzień tego roku zapla­no­wano zamó­wie­nie dwóch jed­no­stek seryj­nych 258/II i 258/III. Tym razem odbę­dzie się to w dro­dze zakupu, na pod­sta­wie umowy ramo­wej zawar­tej z wyko­nawcą pracy roz­wo­jo­wej w 2013 r.
Zadaniem nisz­czy­cieli min typu Kormoran II będzie pro­wa­dze­nie dzia­łań bojo­wych na Bałtyku i Morzu Północnym, a w przy­padku dzia­łań sojusz­ni­czych – na wska­za­nym akwe­nie odpo­wie­dzial­no­ści ope­ra­cyj­nej Połączonych Sił Morskich NATO. Zastąpią one bez­po­śred­nio trzy stare tra­łowce bazowe-nisz­czy­ciele min proj. 206FM (w służ­bie 1966 – 1967, moder­ni­za­cja 1999 – 2001).

Okręt patro­lowy w wer­sji pod­sta­wo­wej Ślązak
Ten pro­jekt budzi naj­wię­cej emo­cji. Budowa okrętu patro­lo­wego ORP Ślązak jest kon­ty­nu­acją nie­uda­nego pro­gramu kor­wety wie­lo­za­da­nio­wej proj. 621 Gawron-M2, któ­rej stępkę poło­żono 28 listo­pada 2001 r.
23 wrze­śnia 2013 r. w Gdyni IU pod­pi­sał ze Stocznią Marynarki Wojennej S.A. w upa­dło­ści likwi­da­cyj­nej w Gdyni aneks nr 15 do Umowy Nr 1/BO/2001 z 27 listo­pada 2001 r., doty­czący dokoń­cze­nia plat­formy jako okrętu patro­lo­wego w wer­sji pod­sta­wo­wej Ślązak. 12 grud­nia 2013 r. zawarto umowy z fir­mami: Thales Nederland, Thales Electronic Systems i Enamor Sp. z o.o. na dostawę: Zintegrowanego Systemu Walki, Zintegrowanego Systemu Nawigacji oraz Zintegrowanego Systemu Łączności. 2 lipca 2015 r. ORP Ślązak ochrzczono i zwo­do­wano. 16 sierp­nia 2017 r. roz­po­częto próby stocz­niowe na uwięzi (4 sierp­nia doko­nano testo­wego roz­ru­chu tur­biny gazo­wej Avio/General Electric LM2500+).

  • Tomasz Grotnik

To jest skrócona wersja artykułu.

CZYTAJ E-WYDANIE KUP WYDANIE PAPIEROWE