Międzynarodowe Forum Wojskowo-Techniczne Armia 2019

Zmodernizowany Mil Mi-28NE z elementami od Mi-28NM, w tym stacją optoelektroniczną OPS-28M i systemem  samoobrony L370W28 Witebsk. Śmigłowiec jest uzbrojony w przeciwpancerne pociski kierowane Chryzantema, a przed nim leży zasobnik z radarem do ich naprowadzania.

Zmodernizowany Mil Mi-28NE z ele­men­tami od Mi-28NM, w tym sta­cją opto­elek­tro­niczną OPS-28M i sys­te­mem
samo­obrony L370W28 Witebsk. Śmigłowiec jest uzbro­jony w prze­ciw­pan­cerne poci­ski kie­ro­wane Chryzantema, a przed nim leży zasob­nik z rada­rem do ich napro­wa­dza­nia.

Międzynarodowe Forum Wojskowo-Techniczne Armia 2019 odbyło się w dniach 25 – 30 czerwca w trzech miej­scach dookoła mia­steczka Kubinka pod Moskwą: w cen­trum wysta­wo­wym Patriot Expo, na lot­ni­sku woj­sko­wym Kubinka, gdzie była wystawa sta­tyczna i pokazy w locie samo­lo­tów, oraz na poli­go­nie Ałabino, gdzie pre­zen­to­wały się woj­ska lądowe.

27 czerwca, w obec­no­ści pre­zy­denta Władimira Putina Ministerstwo Obrony Federacji Rosyjskiej (MO FR) zawarło w Kubince pakiet 46 kon­trak­tów na zakup uzbro­je­nia o war­to­ści ponad 1 try­liona rubli (16 miliar­dów USD). Przypomnijmy, że rok wcze­śniej w trak­cie forum Armia 2018 pod­pi­sano 32 kon­trakty o łącz­nej war­to­ści 130 mld rubli, w tym na dwa myśliwce Su-57 i sześć MiG-35. W tym roku pod­pi­sano m.in. kon­trakty na poci­ski 9M723‑1 i 9M728 dla sys­te­mów „zie­mia-zie­mia” Iskander‑M, nowe poci­ski 48N6P-01 dla sys­te­mów obrony powietrz­nej S‑400, dwa ato­mowe okręty pod­wodne Projekt 885M Jasień‑M i dwa okręty pod­wodne Projekt 677 Łada. W czę­ści lot­ni­czej poin­for­mo­wano o trzech kon­trak­tach. Suchoj dostał zamó­wie­nie na 76 samo­lo­tów myśliw­skich nowej gene­ra­cji Su-57 z dostawą do końca 2027 r., a w kor­po­ra­cji Wiertoloty Rossiji zamó­wiono 98 śmi­głow­ców bojo­wych Mi-28NM z dostawą w latach 2020 – 2027 oraz 10 śmi­głow­ców trans­por­towo-bojo­wych Mi-8AMTSz-WN z dostawą w latach 2020 – 2021.

Debiutujący publicz­nie śmi­gło­wiec trans­por­towy Mil Mi-38T „38015” dla prze­wozu 40 żoł­nie­rzy, pierw­sza z dwóch maszyn tej wer­sji zamó­wio­nych przez Ministerstwo Obrony Federacji Rosyjskiej. Śmigłowiec lata od listo­pada 2018 r.

Kilka pod­pi­sa­nych kon­trak­tów doty­czyło uzbro­je­nia lot­ni­czego, ale o nich nie ma szcze­gó­łów. MKB Wympieł otrzy­mał zamó­wie­nie na nie­znaną liczbę nowych poci­sków „powie­trze-powie­trze” śred­niego zasięgu izdie­lije 180 (czyli R‑77M) dla Su-57. Sądząc ze zdjęć z cere­mo­nii pod­pi­sa­nia opu­bli­ko­wa­nych przez MO FR, kon­trakt otrzy­mała także firma Raduga z Dubny (kon­trakt pod­pi­sy­wał jej dyrek­tor gene­ralny Władimir Trusow). Raduga pro­jek­tuje stra­te­giczne i tak­tyczne poci­ski samo­ste­ru­jące. Niestety, żaden z tych typów sprzętu, Su-57, Mi-28NM i Mi-8AMTSz-WN, ani nowe uzbro­je­nie lot­ni­cze, nie zostały poka­zane pod­czas forum.
Zamówienie na samo­loty myśliw­skie Su-57 zostało zapo­wie­dziane przez Władimira Putina kilka tygo­dni wcze­śniej, pod­czas kon­fe­ren­cji w Soczi (zobacz: LAI 6/2019), gdzie Putin pole­cił wypo­sa­żyć trzy pułki w te nowe myśliwce. Zamówienie dużej par­tii Su-57 z pew­no­ścią pomoże w dopra­co­wa­niu nowej plat­formy (czego nie da się zro­bić tylko na pro­to­ty­pach), która może stać się nosi­cie­lem dla nowych tech­no­lo­gii, a także pod­sta­wo­wym rosyj­skim lot­ni­czym pro­duk­tem eks­por­to­wym na kil­ka­dzie­siąt przy­szłych lat.
Zamówienie na śmi­głowce Mi-28NM zostało zapo­wie­dziane przez Władimira Putina na tej samej nara­dzie w Soczi w maju. Dyrektor gene­ralny Wiertoloty Rossiji Andriej Boginskij uści­ślił po pod­pi­sa­niu kon­traktu, że w latach 2020 – 2022 MO FR dosta­nie po sześć śmi­głow­ców rocz­nie, a potem, do 2027 r. – po 16 rocz­nie. Program Mi-28NM z ozna­cze­niem kodo­wym Awangard‑3 został zamó­wiony w grud­niu 2009 r., zaraz po przy­ję­ciu do uzbro­je­nia bazo­wej wer­sji Mi-28N. Prototyp śmi­głowca z nume­rem 701 wystar­to­wał w Tomilino pod Moskwą 29 lipca 2016 r.; w marcu 2019 r. został on na krótko prze­rzu­cony do Syrii. W kwiet­niu tego roku zakład Rostvertol wypu­ścił pierw­szy z dwóch śmi­głow­ców serii wstęp­nej, także prze­zna­czo­nych do prób, z nume­rami 70 i 71.
Śmigłowiec Mi-28NM ma nowy radar N025M na szczy­cie wir­nika nośnego, nową sta­cję opto­elek­tro­niczną OPS-28M Tor‑M w gru­bym cylin­drze pod przo­dem kadłuba, nową sta­cją obser­wa­cyjną pilota SMS-550 i nowy celow­nik naheł­mowy NSCI‑W. Radar w wer­sji M, podob­nie do poprzed­niego N025, nadal nie wska­zuje celów bez­po­śred­nio uzbro­je­niu, a jedy­nie prze­ka­zuje wstępne koor­dy­naty do OPS-28M. Nowe uzbro­je­nie Mi-28NM to pocisk 9M120‑1 Ataka-WM kie­ro­wany w wiązce lase­ro­wej oraz Chryzantema-WM z napro­wa­dza­niem kom­bi­no­wa­nym: w wiązce lase­ro­wej i radio­lo­ka­cyj­nie. Wraz z tym wyco­fano z zestawu uzbro­je­nia pocisk Ataka w wer­sji z napro­wa­dza­niem komen­dami radio­wymi; wraz z tym usu­nięto ze śmi­głowca apa­ra­turę do prze­ka­zy­wa­nia komend, która w wer­sji Mi-28N zaj­muje dużą owiewkę na czubku nosa śmi­głowca. Użycie poci­sku Chryzantema-WM w wer­sji z napro­wa­dza­niem radio­lo­ka­cyj­nym wymaga zabu­do­wa­nia na śmi­głowcu jesz­cze jed­nego radaru, pra­cu­ją­cego w zakre­sie 2 – 3 mm (N025 pra­cuje w zakre­sie 8 mm); musi on być pod­wie­szony w zasob­niku pod skrzy­dłem.
Kanał tele­wi­zyjny Zwiezda afi­lio­wany przy MOFR poka­zał w przed­dzień wystawy film z prób Mi-28NM „701” uzbro­jo­nego w nowy pocisk LMUR (Liogkaja Mnogofunkcjonalnaja Uprawlajemaja Rakieta). Wizerunek poci­sku został zama­zany, ale widać, że jest on krót­szy i znacz­nie grub­szy od poprzed­nich. Najprawdopodobniej LMUR (ina­czej izdie­lije 305) ma odbior­nik sys­temu nawi­ga­cji sate­li­tar­nej oraz gło­wicę ter­mo­wi­zyjną; sygnał wideo z gło­wicy jest prze­ka­zy­wany na pokład śmi­głowca przez radio­li­nię. Podobno jest także wer­sja z napro­wa­dza­niem radio­lo­ka­cyj­nym. Zasięg poci­sku można osza­co­wać na 15 km. Mi-28NM może zabie­rać do ośmiu poci­sków na czte­rech wyrzut­niach APU-305 po dwa.

Nowości w Patriot Expo

Niestety, na samej wysta­wie Armia 2019 śmi­gło­wiec Mi-28NM został umiesz­czony w zamknię­tym sek­to­rze i nie był dostępny publicz­nie. W zamian jego pro­du­cent, firma Rostvertol przed­sta­wiła swój egzem­plarz wysta­wowy z nume­rem 1811, nazwany „Mi-28NE zmo­der­ni­zo­wany”. Jest to wer­sja pośred­nia, zacho­wu­jąca plat­formę N, ale mająca ele­menty wypo­sa­że­nia zro­bio­nego dla NM, w tym sta­cję opto­elek­tro­niczną OPS-28M i sys­tem samo­obrony L370W28 Witebsk. Śmigłowiec był uzbro­jony w poci­ski Chryzantema, a obok wyło­żono zasob­nik z rada­rem do ich napro­wa­dza­nia.

Rostvertol kom­bi­nuje z Mi-35

Zakład Rostvertol wysta­wił dwie kolejne waria­cje na temat śmi­głowca trans­por­towo-bojo­wego Mi-35. Pierwsza to stan­dar­dowy Mi-35M, ale dodat­kowo uzbro­jony w prze­ciw­pan­cerne poci­ski kie­ro­wane 9M127‑1 Wichr‑1 (to typowe uzbro­je­nie Ka-52) oraz 9M120‑1 Ataka-WM, oba typy z napro­wa­dza­niem w wiązce lase­ro­wej. Aby napro­wa­dzać Wichr i nową Atakę na cel stan­dar­dową sta­cję obser­wa­cyjno-celow­ni­czą OPS-24N zamie­niono na OPS-24N-1L z doda­nym kana­łem napro­wa­dza­nia w wiązce lase­ro­wej. Z takim wypo­sa­że­niem widzie­li­śmy go już rok wcze­śniej. Natomiast czego nie widzie­li­śmy wcze­śniej to demon­stra­cyjny Mi-35M „2302” z ponow­nie wydłu­żo­nym skrzy­dłem (ponow­nie, gdyż wcze­śniej w Mi-35M skrzy­dło skró­cono w porów­na­niu do zwy­kłego Mi-24). Na koń­cach skrzy­dła zamon­to­wano owiewki miesz­czące ultra­fio­le­towe sen­sory ostrze­gaw­cze L370‑2 sys­temu samo­obrony L370 Witebsk; seryjne Mi-35M mają te sen­sory umiesz­czone w czte­rech spo­rych nad­bu­dów­kach po bokach kadłuba i belki ogo­no­wej.

  • Piotr Butowski

To jest skrócona wersja artykułu.

CZYTAJ E-WYDANIE KUP WYDANIE PAPIEROWE