Międzynarodowe ćwi­cze­nia lot­ni­cze NATO Tiger Meet 2018

„NATO Tiger Meet” to cykliczne elitarne cwiczenia dla eskadr lotniczych krajow wchodzacych w sklad Sojuszu Polnocnoatlantyckiego. W tym roku po raz pierwszy w historii NTM gospodarzem byla Polska.

NATO Tiger Meet” to cykliczne eli­tarne cwi­cze­nia dla eskadr lot­ni­czych kra­jow wcho­dza­cych w sklad Sojuszu Polnocnoatlantyckiego. W tym roku po raz pierw­szy w histo­rii NTM gospo­da­rzem byla Polska.

Po raz pierw­szy w histo­rii Polska była gospo­da­rzem naj­więk­szych euro­pej­skich ćwi­czeń lot­ni­czych – odby­wa­ją­cego się od 1961 r. spo­tka­nia „tygry­sich” eskadr: „NATO Tiger Meet”. W dniach 14 – 25 maja 31. Baza Lotnictwa Taktycznego Poznań-Krzesiny stała się lot­ni­czą sto­licą Europy.

O histo­rii spo­tkań „tygry­sich” eskadr napi­sano już bar­dzo dużo, jeśli nie wszystko. Obowiązkiem jest jed­nak przy­po­mnie­nie, że ojcami ini­cja­tywy byli: John Howe z 74. Dywizjonu RAF z Coltishall, jego kolega z cza­sów wojny kore­ań­skiej Ed Rackham, dowo­dzący 79. Dywizjonem Myśliwskim USAF w Woodbridge oraz młody wów­czas porucz­nik Mike Doughan, któ­rego poin­stru­owano w trak­cie spo­tka­nia towa­rzy­skiego per­so­nelu obu jed­no­stek, jak ma szu­kać „tygry­siego” odpo­wied­nika po dru­giej stro­nie kanału La Manche. Porucznik Doughan zna­lazł Eskadrę 112 z Cambrai i te wła­śnie trzy jed­nostki spo­tkały się po raz pierw­szy w dniach 19 – 20 lipca 1961 r. w Woodbrigde na pierw­szym w histo­rii „NATO Tiger Meet”. W dru­gim spo­tka­niu, które rów­nież odbyło się w Woodbrigde, jed­no­stek było już dwu­krot­nie wię­cej – dołą­czyła ame­ry­kań­ska 53. Eskadra, bel­gij­ska 31. Eskadra i kana­dyj­ski 439. Dywizjon a w trze­cim (w bel­gij­skiej bazie Kleine Brogel) sie­dem (dołą­czyła nie­miecka eska­dra z pułku roz­po­znaw­czego AG52).
W 2011 r. w spo­tka­niu „NATO Tiger Meet” (NTM) po raz pierw­szy wzięła udział eska­dra z Polski – 6. Eskadra Lotnictwa Taktycznego z 31. Bazy Lotnictwa Taktycznego Poznań-Krzesiny. W 2014 r. uzy­skała ona pełne człon­ko­stwo w NATO Tiger Association jed­no­cze­śnie zdo­by­wa­jąc nagrodę „Best Flying Unit”. Wtedy rów­nież po raz pierw­szy wstęp­nie zade­kla­ro­wano goto­wość do zor­ga­ni­zo­wa­nia w krze­siń­skiej bazie „tygry­siego” spo­tka­nia w 2018 r. Ostatecznie zatwier­dzono to dwa lata póź­niej.

Uczestnicy

Krzesińskie spo­tka­nie oka­zało się być jed­nym z naj­więk­szych w ostat­nich latach pod wzglę­dem ilo­ści uczest­ni­czą­cych eskadr (co cie­kawe, pre­kur­so­rzy nie biorą już udziału w NTM – EC 112 nie ist­nieje od kilku lat (lot­ni­sko w Cambrai jest zamknięte), podobny los spo­tkał 74. Dywizjon RAF, a jed­nostka ame­ry­kań­ska ope­ruje z bazy lot­ni­czej Shaw AFB w Karolinie Południowej. Tradycyjnie kilka jed­no­stek anu­lo­wało swoje przy­by­cie lub w ogóle go nie pla­no­wało. Zabrakło Hiszpanów z Ala15, Francuzów z ECE 130 (mieli przy­być na Mirage 2000), ich kole­gów z EC 330 (pla­no­wano mocny skład na Rafale – osta­tecz­nie do Poznania zawi­tali tylko obser­wa­to­rzy), Norwegów z 338. Dywizjonu, Portugalczyków z 301. Eskadry oraz Turków ze 192. Filo (zja­wili się tylko obser­wa­to­rzy, co w połą­cze­niu z obec­no­ścią Greków upro­ściło nieco kwe­stię pla­no­wa­nia wylo­tów).
Ostatecznie zrze­szone eska­dry wysta­wiły 73 samo­loty i śmi­głowce oraz ponad 1200 osób per­so­nelu: 6. Eskadra – 10 x F-16, 1. JFS – 3 x Saab 105, 31. Smaldeel – 3 x F-16, Staffel 11 – 7 x F-18, 211. Eskadra – 3 x JAS-39, 221. Eskadra – 2 x Mi-24, 142. Eskadra – 5 x EF2000, Flottille 11F – 5 x Rafale M, EHRA 3 – 3 x Gazelle, 51. TaktLwG – 4 x Tornado ECR, 74 TaktLwG – 4 x EF2000, 230. Eskadra – 1 x Puma, 814. NAS – 1 x Merlin, 335. Mira – 4 x F-16, 159 Squadron – 5 x JAS-39, 12. Gruppo – 4 x EF2000, 21. Gruppo – 2 x HH-212, 1. Squadron AWACS – 1 x E-3A, 313. Squadron – 6 x F-16.
Ponadto strona pol­ska wysta­wiła dodat­kowe siły i środki bio­rące udział w róż­nych epi­zo­dach tak­tycz­nych – samo­loty z 1. Skrzydła Lotnictwa Taktycznego (MiG-29 z Malborka oraz Su-22 ze Świdwina), 2. Skrzydła Lotnictwa Taktycznego (dodat­kowe F-16 jako siły „czer­wo­nych”) i 3. Skrzydła Lotnictwa Transportowego (C-295M z desan­tem), śmi­głowce z 1. Brygady Lotnictwa Wojsk Lądowych (2 x W-3PL Głuszec oraz ratow­nicy bojowi do epi­zodu odzy­ski­wa­nia per­so­nelu; ponadto per­so­nel z Taktycznych Zespołów Kontroli Obszaru Powietrznego) i 25. Brygady Kawalerii Powietrznej (śmi­głowce Mi-8 wraz z desan­tem), czołgi i trans­por­tery opan­ce­rzone z 11. Dywizji Kawalerii Pancernej, zestawy rakie­towe z 4. i 8. Pułku Przeciwlotniczego, 36. Dywizjonu Rakietowego OP oraz Centrum Szkolenia Sił Powietrznych, pojazdy roz­po­znaw­cze z 2. Pułku Inżynieryjnego, ope­ra­to­rzy JW GROM, spe­cja­li­ści pla­no­wa­nia misji oraz nawi­ga­to­rzy z Centrum Operacji Powietrznych, 1. Regionalnego Ośrodka Dowodzenia i Naprowadzania, 22. Ośrodka Dowodzenia i Naprowadzania oraz Mobilnej Jednostki Dowodzenia Operacjami Powietrznymi.

Założenia ćwi­cze­nia

NATO Tiger Meet” od lat kie­ruje się tymi samymi celami – przede wszyst­kim dosko­na­le­niem inte­ro­pe­ra­cyj­no­ści pomię­dzy człon­kami orga­ni­za­cji repre­zen­tu­ją­cymi różne pań­stwa NATO oraz inte­gro­wa­niem poprzez wymianę doświad­czeń i spo­so­bów podej­ścia do pro­ble­mów tak­tycz­nych. Precyzując – to przede wszyst­kim dosko­na­le­nie umie­jęt­no­ści wyko­ny­wa­nia misji w ugru­po­wa­niach mie­sza­nych, współ­pracy z lot­nic­twem trans­por­to­wym i śmi­głow­co­wym, współ­pracy z jed­nost­kami obrony prze­ciw­lot­ni­czej oraz jed­nost­kami lądo­wymi (wspar­cie bez­po­śred­nie, napro­wa­dza­nie i kie­ro­wa­nie ogniem).

  • Bartosz Bera

To jest skrócona wersja artykułu.

CZYTAJ E-WYDANIE KUP WYDANIE PAPIEROWE