Lockheed Martin AC-130J Ghostrider nowy samo­lot wspar­cia lot­ni­czego USAF

Lockheed Martin AC-130J Ghostrider

Lockheed Martin AC-130J Ghostrider

Do 2022 r. Dowództwo Operacji Specjalnych Sił Powietrznych Stanów Zjednoczonych pla­nuje wpro­wa­dzić do służby 37 nowych samo­lo­tów wspar­cia lot­ni­czego typu gun­ship, ozna­czo­nych jako AC-130J Ghostrider. W prze­ci­wień­stwie do poprzed­nich modeli, będą one prze­no­sić kie­ro­wane uzbro­je­nie lot­ni­cze, takie jak bomby szy­bu­jące czy poci­ski „powie­trze-zie­mia”. Ambitny plan zakłada wypo­sa­że­nie ich rów­nież w broń lase­rową oraz jed­no­ra­zowe bez­za­ło­gowe samo­loty roz­po­znaw­cze.

W 2010 r. Dowództwo Operacji Specjalnych Sił Powietrznych Stanów Zjednoczonych (AFSOC) miało na wypo­sa­że­niu osiem gun­shi­pów AC-130H Spectre oraz 17 AC-130U Spooky II. Pojawił się wów­czas plan zaku­pie­nia nowej plat­formy, która doce­lowo zastą­pi­łaby zarówno wysłu­żone AC-130H jak rów­nież, doce­lowo, młod­sze AC-130U. W tym cza­sie Siły Powietrzne (USAF) wspól­nie z siłami lądo­wymi były zaan­ga­żo­wane we wspólny pro­gram zakupu samo­lo­tów trans­por­to­wych Alenia C-27J Spartan (JCA – Joint Cargo Aircraft). AFSOC skła­niały się, aby na ich bazie zbu­do­wać tań­szą wer­sję gun­shipa ozna­czo­nego jako AC-27J Stinger II. Ostatecznie jed­nak wraz z wyco­fa­niem się USAF z pro­gramu JCA upadł rów­nież pomysł zakupu mniej­szych, dwu­sil­ni­ko­wych gun­shi­pów.
W ramach roz­wią­za­nia przej­ścio­wego posta­no­wiono wów­czas przy­sto­so­wać do peł­nie­nia roli gun­shi­pów 14 samo­lo­tów trans­por­to­wych do zadań spe­cjal­nych typu MC-130W Combat Spear. AFSOC wyko­rzy­stało tutaj doświad­cze­nia Korpusu Piechoty Morskiej (USMC) we wdro­że­niu pro­gramu HARVEST Hawk. W jego ramach pie­chota mor­ska opra­co­wała modu­łowy pakiet dzięki któ­remu w krót­kim cza­sie można przy­sto­so­wać samo­loty tan­ko­wa­nia powietrz­nego KC-130J do peł­nie­nia zadań wspar­cia powietrz­nego.
MC-130W wypo­sa­żono w tzw. pakiet ude­rze­nia pre­cy­zyj­nego (PSP – Precision Strike Package). Pakiet PSP składa się z poje­dyn­czego lewo­bur­to­wego działka ATK GAU-23/A kali­bru 30 mm (uno­wo­cze­śniona wer­sja działka ATK Mk 44 Bushmaster II), dwóch pylo­nów pod­skrzy­dło­wych, sys­temu Gunslinger (dzie­się­cio­lu­fo­wej wyrzutni mon­to­wa­nej na tyl­nej ram­pie zała­dun­ko­wej samo­lotu), mon­to­wa­nej pod lewą komorą pod­wo­zia głów­nego gło­wicy sys­temu celo­wa­nia w pod­czer­wieni
AN/AAQ-38 FLIR oraz sys­temu zarzą­dza­nia bojo­wego BMS (Battle Management System). Wyrzutnia Gunslinger pozwala na prze­no­sze­nie kie­ro­wa­nego uzbro­je­nia pre­cy­zyj­nego ozna­czo­nego wspól­nym mia­nem SOPGM (Stand-off Precision Guided Munitions) czyli poci­sków AGM-175 Griffin oraz bomb szy­bu­ją­cych GBU-44/B Viper Strike. Na pylo­nach pod­skrzy­dło­wych MC-130W może prze­no­sić osiem kie­ro­wa­nych poci­sków rakie­to­wych typu AGM-114 Hallfire i/lub osiem mało­ga­ba­ry­to­wych bomb pre­cy­zyj­nych GBU-39 SDB. AC-130W przy­sto­so­wano też do współ­dzia­ła­nia z naheł­mo­wym sys­te­mem celo­wa­nia JHMCS II (Joint Helmet Mounted Cueing System). Początkowo MC-130W Combat Spear wypo­sa­żone w pakiet PSP nazwano AC-130W Dragon Spear, jed­nakże w maju 2012 r. otrzy­mały one ofi­cjalną nazwę Stinger II.
Ostatni z czter­na­stu AC-130W został ode­brany przez AFSOC we wrze­śniu 2013 r. Wprowadzenie na uzbro­je­nie samo­lo­tów AC-130W pozwo­liło na stop­niowe wyco­fy­wa­nie wysłu­żo­nych
AC-130H (ostatni egzem­plarz został wyco­fany w maju 2015 r.) i uzu­peł­nie­nie floty AC-130U. Docelowym roz­wią­za­niem miał być jed­nakże zakup zupeł­nie nowej plat­formy, która zastą­pi­łaby zarówno AC-130U jak i „tym­cza­sowe” AC-130W.

Ghostrider

Najnowsze gun­shipy posta­no­wiono zbu­do­wać na bazie fabrycz­nie nowych Herculesów do zadań spe­cjal­nych MC-130J Commando II. Samoloty te zaczęły wcho­dzić do służby we wrze­śniu 2011 r. Podpisany z firmą Lockheed Martin wart 2,4 miliarda dola­rów kon­trakt zakłada kupno 32 MC-130J, które po kon­wer­sji do roli gun­shi­pów otrzy­mają ozna­cze­nie AC-130J. Ostatecznie pulę zaku­pów zwięk­szono do 37 egzem­pla­rzy. Konwersja MC-130J do stan­dardu AC-130J odbywa się w Bazie Sił Powietrznych Eglin na Florydzie.
W maju 2012 r. nowy gun­ship został nazwany ofi­cjal­nie Ghostrider. Wstępna ocena kon­struk­cji (PDR – Premliminary Design Review) dla pro­gramu AC-103J została zakoń­czona w marcu 2103 r. W następ­nym mie­siącu samo­lot prze­szedł ocenę testo­wej goto­wo­ści ope­ra­cyj­nej (OTRR – Operational Test Readiness Review) oraz finalną ocenę kon­struk­cji (CRT – Critical Design Review). Pierwszy egzem­plarz AC-130J obla­tano 31 stycz­nia 2014 r.
Ghostrider ma dłu­gość 29,8 m, wyso­kość 11,8 m oraz roz­pię­tość skrzy­deł 40,4 m. Może osią­gać mak­sy­malny pułap 8500 m z ładun­kiem o masie 21 ton. Maksymalna masa star­towa
AC-130J wynosi 74 390 kg. Samolot napę­dzają cztery tur­bo­śmi­głowe sil­niki Rolls-Royce AE 2100 D3 roz­wi­ja­jące moc 3458 kW każdy. Silniki wypo­sa­żone są w sze­ścio­ło­pa­towe śmi­gła marki Dowty. Prędkość prze­lo­towa to 660 km/h, nato­miast zasięg samo­lotu (bez tan­ko­wa­nia w powie­trzu) wynosi 5500 km. Ghostrider może pobie­rać paliwo w powie­trzu dzięki insta­la­cji do tan­ko­wa­nia ze sztyw­nego bomu UARRSI (Ubiversal Aerial Refueling Receptacle Slipway Instalation). Samolot jest wypo­sa­żony w gene­ra­tory prądu o mocy 4872 kW zapew­nia­jące nad­wyżkę prądu sta­łego pozwa­la­jącą na ewen­tu­alną moder­ni­za­cję i mody­fi­ka­cję samo­lotu w przy­szło­ści.

  • Paweł Henski

To jest skrócona wersja artykułu.

CZYTAJ E-WYDANIE KUP WYDANIE PAPIEROWE