LMP-2017

LMP-2017 w calej okazalosci – dobrze widac spod plyty oporowej i gorna rekojesc.

LMP-2017 w calej oka­za­lo­sci – dobrze widac spod plyty opo­ro­wej i gorna reko­jesc.

Okres po zakoń­cze­niu MSPO 2017 był cza­sem dopra­co­wy­wa­nia, testów i nie­pu­blicz­nej pre­miery naj­now­szego 60 mm moź­dzie­rza skon­stru­owa­nego w Zakładach Mechanicznych Tarnów S.A. Ta nowa broń, powstała pod kątem wyma­gań Wojsk Obrony Terytorialnej, jest dobrym przy­kła­dem na traf­ność tezy, że moź­dzierz to lekka arty­le­ria, która zadaje cięż­kie straty.

We wrze­śnio­wym nume­rze Wojska i Techniki (WiT 9/2017) opi­sane zostały naj­now­sze wów­czas 60 mm moź­dzie­rze kon­struk­cji ZM Tarnów S.A. oraz ich zna­cze­nie i zalety na współ­cze­snym polu walki. Jednak już wów­czas w Tarnowie trwały prace nad zupeł­nie nowym moź­dzie­rzem, kon­stru­owa­nym na pod­sta­wie wyma­gań i potrzeb Wojsk Obrony Terytorialnej. Chodzi o LMP-2017, czyli Lekki Moździerz Piechoty wz. 2017. Pierwszy funk­cjo­nalny pro­to­typ – demon­stra­tor tech­no­lo­gii – zapre­zen­to­wano w dzia­ła­niu na zamknię­tym poka­zie jesz­cze w paź­dzier­niku. Jednak obecny LMP-2017 różni się dość znacz­nie od tam­tego modelu. Wstępnie trzeba zazna­czyć, że ocze­ki­wa­nia WOT doty­czyły moź­dzie­rza kate­go­rii komando, bez pod­pory, a zatem głów­nie do pro­wa­dze­nia ognia pół­po­śred­niego, moż­li­wie lek­kiego, ergo­no­micz­nego i poręcz­nego, pro­stego w obsłu­dze oraz sku­tecz­nego nawet przy uży­ciu przez jed­nego żoł­nie­rza.

Anatomia LMP-2017

Wymagania tak­tyczno-tech­niczne do LMP-2017 i jego amu­ni­cji powstały w opar­ciu o NATO-wską normę STANAG 4425.2 („A pro­ce­dure to deter­mine the degree of inter­chan­ge­abi­lity of NATO indi­rect fire ammu­ni­tion”), stąd kali­ber 60,7 mm i lufa o dłu­go­ści 650 mm. Choć pod­czas prac nad LMP-2017 nie było jesz­cze decy­zji odno­śnie doce­lo­wego kali­bru, to dziś już wiemy, że Wojsko Polskie (w tym WOT) skła­nia się do wyboru wła­śnie kali­bru 60,7 mm.
Ważnym zagad­nie­niem, decy­du­ją­cym o kom­pro­mi­sie mię­dzy trwa­ło­ścią moź­dzie­rza a jego masą, był dobór mate­ria­łów do jego kon­struk­cji. Obecnie LMP-2017 jest wyko­nany z nastę­pu­ją­cych mate­ria­łów: płyta opo­rowa z dura­lu­mi­nium; kor­pus zamka z tytanu, z czę­ściami z dura­lu­mi­nium lub stali w celu uzy­ska­nia więk­szej wytrzy­ma­ło­ści na siły powsta­jące przy strze­la­niu; celow­nik z dura­lu­mi­nium; kor­pus i łoże dolne z poli­meru; lufa ze stali. Dzięki temu LMP-2017 ma masę 6,6 kg. Dla porów­na­nia zbu­do­wano też dwa inne pro­to­typy. Jeden miał sta­lowy kor­pus zamka, dura­lu­mi­niową płytę opo­rową i taki też kor­pus moź­dzie­rza oraz sta­lową lufę. Masa cało­ści wynio­sła 7,8 kg. Trzeci wariant miał dura­lu­mi­niowe kor­pus z płytą opo­rową; sta­lowe lufę i czę­ści zamka, któ­rego kor­pus był nato­miast tyta­nowy. Masa wynio­sła 7,4 kg.
Bardzo istot­nym ele­men­tem LMP-2017 jest sta­lowa lufa, któ­rej masę zmniej­szono w porów­na­niu do poprzed­nich tar­now­skich 60 mm moź­dzie­rzy. Nowa lufa ma masę 2,2 kg. Przewód lufy LMP-2017 jest chro­niony przed nisz­czą­cym dzia­ła­niem gazów pro­cho­wych powłoką otrzy­maną metodą azo­to­wa­nia gazo­wego zamiast dotych­czas sto­so­wa­nej powłoki chromu tech­nicz­nego. Jej mini­malna gwa­ran­to­wana przez pro­du­centa żywot­ność wynosi 1500 strza­łów. Ciśnienie w lufie przy strzale sięga 25 MPa.
W LMP-2017 zasto­so­wano cie­czowy celow­nik gra­wi­ta­cyjny. Skala celow­nika ma dwa rodzaje pod­świe­tle­nia, w zakre­sie widzial­nym i w pod­czer­wieni – do wyko­rzy­sta­nia pod­czas uży­wa­nia nok­to­wi­zyj­nych przy­rzą­dów obser­wa­cji. Przycisk prze­łącz­nika trybu oświe­tle­nia umiesz­czono w ręko­je­ści poni­żej celow­nika. W przy­padku pracy w ciem­no­ści dobrany poziom pod­świe­tle­nia skali celow­nika chroni przed oświe­tle­niem twa­rzy żoł­nie­rza obsłu­gu­ją­cego LMP-2017 i tym samym zdra­dze­nia pozy­cji moź­dzie­rza. Powyżej celow­nika są gniazda odpo­wie­trza­cza i uzu­peł­nia­nia płynu. Celownik gra­wi­ta­cyjny uzu­peł­nia skła­dany celow­nik mecha­niczny zało­żony u wylotu lufy. Obecnie jest to ame­ry­kań­ski celow­nik Magpul MBUS (Magpul Back-Up Sight) w postaci otwar­tej muszki. Służy do zgrub­nego skie­ro­wa­nia lufy LMP-2017 w kie­runku celu, by przy­spie­szyć odda­nie strzału. Po uchwy­ce­niu celu w MBUS, pozo­staje usta­wie­nie odle­gło­ści w celow­niku cie­czo­wym, który zabu­do­wano w gór­nej ręko­je­ści LMP-2017. Unosząc wzrok znad skali celow­nika gra­wi­ta­cyj­nego widzi się cel poprzez MBUS, co pozwala strze­la­ją­cemu żoł­nie­rzowi samo­dziel­nie kory­go­wać ogień na pod­sta­wie tego, jak ukła­dają się wystrze­lone poci­ski wzglę­dem celu.

  • Adam M. Maciejewski

To jest skrócona wersja artykułu.

CZYTAJ E-WYDANIE KUP WYDANIE PAPIEROWE