Izmir Cougars. Lotnictwo Sił Lądowych Turcji

3. Pułk Lotniczy z bazy Gaziemir dysponuje dwoma dywizjonami śmigłowców: średnich AS532UL Cougar (na zdjęciu) oraz lekkich UH-1H i AB205.

3. Pułk Lotniczy z bazy Gaziemir dys­po­nuje dwoma dywi­zjo­nami śmi­głow­ców: śred­nich AS532UL Cougar (na zdję­ciu) oraz lek­kich UH-1H i AB205.

Naszym głów­nym zada­niem jest zapew­nie­nie lot­ni­czego wspar­cia naszym Siłom Lądowym w okre­ślo­nym miej­scu i cza­sie, jako Pułk Lotnictwa Sił Lądowych dowo­dzony przez Dowództwo Lotnictwa Sił Lądowych, głów­nie w zachod­niej czę­ści Turcji, a przede wszyst­kich w środ­kowo-zachod­niej i połu­dniowo-zachod­niej czę­ści kraju – mówi ppłk Baysan z 3. Pułku Lotniczego sta­cjo­nu­ją­cego w bazie Izmir-Gaziemir.

Podpułkownik Baysan został ofi­ce­rem-pilo­tem Lotnictwa Sił Lądowych w 1998 r. i jest obec­nie instruk­to­rem na śmi­głow­cach AS532 Cougar. Baza Lotnictwa Sił Lądowych Gaziemir jest poło­żona po pół­nocno-zachod­niej stro­nie Międzynarodowego Portu Lotniczego Izmir Adnan Menderes. Historia 3. Pułku Lotniczego zaczęła się w 1975 r., kiedy w Izmir powstało Dowództwo Morza Egejskiego.
Po zakoń­cze­niu zim­nej wojny w latach dzie­więć­dzie­sią­tych ubie­głego wieku wiele kra­jów zre­du­ko­wało swoje siły zbrojne. Siły Lądowe Turcji także prze­szły prze­miany, dosto­so­wu­jąc się do zmie­nia­ją­cego się śro­do­wi­ska bez­pie­czeń­stwa mię­dzy­na­ro­do­wego, jed­no­cze­śnie dążąc do zwięk­sze­nia mobil­no­ści i pre­cy­zji raże­nia, zdol­no­ści do dzia­ła­nia w warun­kach noc­nych, a także zmie­nia­jąc struk­turę i sys­tem mobi­li­za­cyjny. Dziś armia turecka jest zor­ga­ni­zo­wana w bata­liony, bry­gady, kor­pusy i armie. Dowództwo Lotnictwa Sił Lądowych powstało 15 sierp­nia 2003 r. Podlega ono Dowództwu Sił Lądowych i zapew­nia cen­tralne kie­ro­wa­nie siłami lot­ni­czymi w siłach lądo­wych.
3. Pułk Lotniczy w Gaziemir dys­po­nuje dwoma dywi­zjo­nami śmi­głow­ców: dywi­zjo­nem śmi­głow­ców śred­nich Airbus Helicopters AS532UL Cougar i dywi­zjo­nem śmi­głow­ców lek­kich Bell UH-1H i Agusta-Bell AB205, te ostat­nie służą do szko­le­nia i zadań łącz­ni­ko­wych na rzecz sił lądo­wych. Śmigłowce Sikorsky S-70 Black Hawk nie wystę­pują już w wypo­sa­że­niu 3. Pułku Lotniczego. Ppłk Baysan powie­dział, że w 2008 r. pod­jęto decy­zję o prze­su­nię­ciu S-70 do połu­dnio­wej, gór­skiej czę­ści Turcji, śmi­głowce te bowiem naj­le­piej spi­sują się w tych warun­kach. Od nie­dawna pułk dys­po­nuje także dwoma śmi­głow­cami sztur­mo­wymi Bell Helicopters AH-1P Cobra, cho­dzi o to by załogi śmi­głow­ców sta­cjo­nu­ją­cych w rejo­nie Güvercinlik, 40 km na pół­noc od Ankary, miały moż­li­wość pro­wa­dze­nia szko­le­nia nad odmien­nym tere­nem i w innym śro­do­wi­sku.
Amerykanie zaofe­ro­wali Turcji śmi­głowce sztur­mowe AH-1P i S dla uzu­peł­nie­nia posia­da­nych AH-1W. Łącznie Siły Lądowe Turcji ode­brały 36 uży­wa­nych wcze­śniej przez US Army śmi­głow­ców AH-1P i S w pię­ciu tran­szach: 20 AH-1P w 1993 r., 12 AH-1S 5 marca 1995 r. i 4 TAH-1P 29 marca 1995 r. Śmigłowce szkolne TAH-1P były nie­zbędne, nie ma bowiem do tych maszyn żad­nego symu­la­tora. Ponieważ moż­li­wo­ści bojowe dostar­czo­nych śmi­głow­ców sztur­mo­wych były ogra­ni­czone, zde­cy­do­wano się na ich moder­ni­za­cję. Program ruszył w lipcu 1995 r. i kolejno objęto nim wszyst­kie AH-1P i S. Modernizację pro­wa­dzono we współ­pracy z izra­el­ską firmą Israel Aerospace Industries. W jej ramach na śmi­głowcu zamon­to­wano 20 mm działko w wie­życzce strze­lec­kiej, zmo­der­ni­zo­wane skrzy­dło z zacze­pami na uzbro­je­nie, nowy odbior­nik sys­temu nawi­ga­cji tak­tycz­nej TACAN, radio­sta­cje Rockwell Collins AN/ARC-182, sta­cję ostrze­ga­jącą przed opro­mie­nio­wa­niem radio­lo­ka­cyj­nym Northrop Grumman AN/APR-39V(3), sta­cję aktyw­nych zakłó­ceń w pod­czer­wieni BAE Systems AN/ALQ-144 a także wyrzut­niki ter­micz­nych nabo­jów zakłó­ca­ją­cych.
Ppłk Baysan kon­ty­nu­uje: Do pod­sta­wo­wego szko­le­nia samo­lo­to­wego mamy maszyny Cessna T.182T Skylane (Cessna 182), od 2010 r. samo­loty te zastę­pują wcze­śniej uży­wane Cessna U-17A Skywagon (Cessna 185). Początkowa par­tia 20 śmi­głow­ców AS532 Cougar została zamó­wiona w 1992 r., ich dostawy zaś zaczęły się w 1997 r. w ramach pro­gramu „Phenix 1”. W 1997 r. rząd Turcji pod­pi­sał nowy kon­trakt na dostawę kolej­nych 30 AS532UL. Śmigłowce dostar­czane w ramach tego kon­traktu miały zostać wypro­du­ko­wane w Turcji i do tego celu powstało kon­sor­cjum zło­żone z Eurocoptera i TAI (Tusas Aerospace Industries Inc.), nazwane EUROTAI. Program nazwany „Phenix 2” obej­mo­wał dostawę 10 AS532UL dla Sił Lądowych Turcji i 20 AS532 dla Sił Powietrznych Turcji, wszyst­kie dostar­czono do 2003 r. 
  • Carlo Kuit & Paul Kievit Bronco Aviation

To jest skrócona wersja artykułu.

CZYTAJ E-WYDANIE KUP WYDANIE PAPIEROWE