Iniohos 2017. Międzynarodowe ćwi­cze­nie lot­ni­cze

Iniohos 2017

Iniohos 2017

Iniohos zna­czy po grecku rydwan. Taki kryp­to­nim noszą naj­waż­niej­sze ćwi­cze­nia pro­wa­dzone przez Siły Powietrzne Grecji – Polemiki Aeroporia.

Po raz pierw­szy ćwi­cze­nie „Iniohos” zor­ga­ni­zo­wano w 1988 r. i nie było to duże ćwi­cze­nie. Brało w nim udział tylko lot­nic­two Sił Powietrznych Grecji, samo­loty bio­rące udział w ćwi­cze­niu latały z bazy Larissa, gdzie sta­cjo­nuje 110. Skrzydło Bojowe. W kolej­nych latach ćwi­cze­nie to roz­ra­stało się, a udział w nim brało lot­nic­two wszyst­kich rodza­jów Sił Zbrojnych Grecji – Sił Powietrznych, Sił Morskich i Sił Lądowych, a uczest­ni­czące w nich statki powietrzne wyko­ny­wały loty ze swo­ich baz macie­rzy­stych.
W 2013 r. ćwi­cze­nie to było już bar­dzo duże, brały w nim udział ekipy z innych państw, a bazą z któ­rej ope­ro­wały statki powietrzne uczest­ni­ków była Andravida na Peloponezie. W 2015 r. w ćwi­cze­niu wzięły udział siły powietrzne Stanów Zjednoczonych i Izraela. Rezultaty były zachę­ca­jące, uczest­nicy ci bowiem potwier­dzili chęć wzię­cia udziału w edy­cji w 2016 r., wów­czas Siły Powietrzne Stanów Zjednoczonych w Europie wysłały na ćwi­cze­nie kilka samo­lo­tów F-15E Strike Eagle z 492. Dywizjonu Myśliwskiego z bazy Lakenheath w Wielkiej Brytanii.
Ćwiczenie „Iniohos 2017” zaczęło się 27 marca i trwało do 7 kwiet­nia. Brało w nim udział dwóch nowych uczest­ni­ków – Zjednoczone Emiraty Arabskie z sze­ścioma samo­lo­tami F-16E Desert Falcon i Siły Powietrzne Włoch z sze­ścioma AMX z 51. Pułku, 132. Dywizjonu sta­cjo­nu­ją­cego w bazie Istrana. Siły Powietrzne Stanów Zjednoczonych wysłały osiem samo­lo­tów F-16 z bazy Rezerw Sił Powietrznych Homestead na Florydzie, z 482. Skrzydła Myśliwskiego, Siły Powietrzno-Kosmiczne Izraela uczest­ni­czyły z tuzi­nem F-16 nale­żą­cych do 101. i 105. Dywizjonu z bazy Hatzor oraz z samo­lo­tem dozoru radio­lo­ka­cyj­nego Eitham.Jak zawsze naj­więk­szym uczest­ni­kiem były Siły Powietrzne Grecji z samo­lo­tami F-4E AUP Phantom II z 338. Dywizjonu sta­cjo­nu­ją­cego w bazie Andravida, Mirage 2000D z 331. dywi­zjonu z bazy Tanagra, F-16 Block 50 z 341. i 347. Dywizjonu z Nea Anchialos, F-16 Block 50 z 340. Dywizjonu z Souda i F-16 Block 52 Advanced z 335. i 336. Dywizjonu z bazy Araxos.
Podobnie jak w poprzed­nim roku do ćwi­cze­nia wybrano bazę Andravida gdzie sta­cjo­nuje 117. Skrzydło Bojowe, skła­da­jące się z dywi­zjo­nów 338. i 339., wypo­sa­żo­nych w F-4E AUP, ponie­waż baza ta jest poło­żona daleko od Turcji, dzięki czemu można unik­nąć dzia­łań zwią­za­nych z roz­po­zna­niem elek­tro­nicz­nym oraz unik­nąć spo­tkań z turec­kimi woj­sko­wymi stat­kami powietrz­nymi. Ponadto baza ta ma dobre zaple­cze umoż­li­wia­jące przy­ję­cie dużej liczby róż­nych samo­lo­tów i śmi­głow­ców.
W ćwi­cze­niu brało udział ponad 80 odrzu­to­wych samo­lo­tów bojo­wych, wyko­nano więc łącz­nie ponad 700 wylo­tów ćwi­czeb­nych, w dzień i w nocy, po 4 – 5 misji każ­dego dnia. Ćwiczono dzięki temu dzia­ła­nia w dużych połą­czo­nych ugru­po­wa­niach COMAO, z wyko­rzy­sta­niem samo­lo­tów bojo­wych, dozoru radio­lo­ka­cyj­nego oraz śmi­głow­ców do bojo­wych misji poszu­ki­waw­czo-ratow­ni­czych, zgod­nie z potrze­bami uczest­ni­ków.
W Grecji załogi mogły ćwi­czyć bez ogra­ni­czeń typo­wych dla zatło­czo­nej euro­pej­skiej prze­strzeni powietrz­nej. W isto­cie ćwi­cze­nia w pół­noc­nej czy cen­tral­nej Europie są zawsze kom­pro­mi­sem pomię­dzy potrze­bami ope­ra­cyj­nymi a moż­li­wo­ściami wyko­rzy­sta­nia prze­strzeni powietrz­nej. Innym czyn­ni­kiem ogra­ni­cza­ją­cym ćwi­cze­nia w Europie pół­noc­nej i cen­tral­nej jest pogoda, czę­sto desz­czowa i mgli­sta o tej porze roku, cza­sem unie­moż­li­wia to wyko­ny­wa­nie lotów na małej wyso­ko­ści nad morzem.

  • Andrea Avian

To jest skrócona wersja artykułu.

CZYTAJ E-WYDANIE KUP WYDANIE PAPIEROWE