Focke-Wulf Fw 190 A cz.3

Fw 190 A-2, „czarna 3’ z 5./JG 1, który pilotował Ofhr. Ernst Terborg; lotnisko Woensdrecht, lipiec 1942 r.

Fw 190 A‑2, „czarna 3’ z 5./JG 1, który pilo­to­wał Ofhr. Ernst Terborg; lot­ni­sko Woensdrecht, lipiec 1942 r.

Z uwagi na fatalne warunki atmos­fe­ryczne nad Zachodnią Europą w pierw­szej deka­dzie lipca 1942 r., dopiero 12 tego mie­siąca miało miej­sce star­cie w powie­trzu, w któ­rym Ofw. Erwin Leibold (11) z 3./JG 26 zestrze­lił o 14:35 roz­po­znaw­czego Mosquito, W4089.

Następnego dnia, 13 lipca 1942 r., RAF prze­pro­wa­dził ope­ra­cję „Circus 199”. Dwanaście bom­bow­ców Boston miało wyko­nać nalot na maga­zyny kole­jowe w Boulogne, osłonę zapew­niały im skrzy­dła myśliw­skie z Biggin Hill, Kenley i Tangmere. Do pierw­szej potyczki doszło z for­ma­cją samo­lo­tów Fw 190 A nale­żą­cych do II./JG 26, Ofw. Wilhelm Philipp (15) z 4./JG 26 zestrze­lił Spitfire z 602 dywi­zjonu, a dwa kolejne myśliwce tego typu nale­żące do 401 zde­rzyły się w powie­trzu, co zapi­sane zostało, jako 311 i 312 zwy­cię­stwa powietrzne II./JG 26. Ofw. Helmut Ufer z 4./JG 26, pilo­tu­jący Fw 190 A‑1, W.Nr. 10 036, „biała 5” zgi­nął zestrze­lony przez Spitfire z 616 dywi­zjonu RAF.

Dwa dni póź­niej, 15 lipca, pod­czas ope­ra­cji „Rodeo”, około 9:00, Spitfire nale­żące do 66 dywi­zjonu RAF zestrze­liły nad kana­łem La Manche Fw 190 A‑2, W.Nr. 2103, któ­rego pilo­to­wał Lt. Jacob Augustin (15) z 7./JG 2, pilot uznany został za zagi­nio­nego. Popołudniu, o 15:38, dowódca III./JG 26, Hptm. Josef Priller (75) zre­wan­żo­wał się zestrze­li­wu­jąc Spitfire z 402 dywi­zjonu RAF, któ­rego pilot ura­to­wany został przez bry­tyj­skie służby ratow­ni­cze.

W godzi­nach wie­czor­nych 16 lipca piloci III./JG 1 zestrze­lili dwa bom­bowce Stirling na zachód od Esbjerg, swoje pierw­sze zwy­cię­stwa powietrzne uzy­skali Uffz. Karl Dietmayer i Oblt. Karl Götze, oby­dwaj z 9. Staffel.

Fw 190 A-2, W.Nr. 0269, „czarna 1” zestrzelony przez Spitfire z 91 dywizjonu RAF w dniu 26 lipca 1942 r., pilot samolotu, Lt. Horst-Benno Krüger z 5./JG 2 został ranny i dostał się do niewoli.

Fw 190 A‑2, W.Nr. 0269, „czarna 1” zestrze­lony przez Spitfire z 91 dywi­zjonu RAF w dniu 26 lipca 1942 r., pilot samo­lotu, Lt. Horst-Benno Krüger z 5./JG 2 został ranny i dostał się do nie­woli.

O 9:30, 18 lipca para samo­lo­tów Fw 190 A powra­ca­ją­cych z lotu roz­po­znaw­czego nad wybrze­żem angiel­skim zaata­ko­wana została przez wyso­ko­ściowy myśli­wiec Spitfire Mk VI, który pilo­to­wał przy­szły austra­lij­ski as, F/Lt. Frederick Gaze. Po cel­nym ostrze­la­niu przez Spitfire w wody kanału La Manche wpadł Fw 190 A‑2, W.Nr. 5256, Fw. Klaus Oldermann uznany został za zagi­nio­nego. Następnego dnia dwóch ame­ry­kań­skich ochot­ni­ków z 71 dywi­zjonu zestrze­liło pod­czas czo­ło­wego ataku Fw 190 A‑2, W.Nr. 5336, za jego ste­rami zgi­nął Fw. Erich Schick z 1./JG 26.
Krótko po 14:00, 21 lipca, dowódca II./JG 2, Hptm. Helmut-Felix Bolz (9) zestrze­lił roz­po­znaw­czego Mustanga Mk I, AG565, z 239 dywi­zjonu, któ­rego pilot, F/Lt Veal Rowland tra­fił do nie­woli. Następnego dnia, o 12:20, nad Morzem Północnym jeden bom­bo­wiec Wellington zestrze­lił Uffz. Günther Kirchner (1) z 5./JG 1.

Podczas ope­ra­cji „Rhubarb”, 23 lipca, RAF wysłał na kon­ty­nent 12 samo­lo­tów Whirlwind z 263 dywi­zjonu pod eskortą Spitfire z 234 dywi­zjonu. Wracającą do Anglii for­ma­cję zaata­ko­wały samo­loty II./JG 2, zestrze­lo­nych zostało pięć Spitfire, po dwa zapi­sali na swoje konta Lt. Wolf von Bülow (4 i 5) i Lt. Karl-Heinz Bänsch, oby­dwaj z 5. Staffel, a jed­nego Fw. Georg Hippel z 8. Staffel, który po powro­cie do bazy zło­żył nastę­pu­jący raport:
23.7.1942 po około ośmiu minu­tach od startu alar­mo­wego eska­dry zoba­czy­łem na hory­zon­cie, na pół­noc od naszego lot­ni­ska, wiele nie­przy­ja­ciel­skich samo­lo­tów. W związku z tym wystar­to­wa­łem o 16:12, moim bocz­nym pilo­tem był Ofhr. Werner. W kwa­dra­cie 593814 W zoba­czy­li­śmy sześć Spitfire, które pró­bo­wały umknąć na pół­noc zyg­za­ku­jąc w locie koszą­cym. Zaatakowałem od dołu od ogona Spitfire lecą­cego naj­da­lej na prawo od pozo­sta­łych i otwo­rzy­łem ogień z odle­gło­ści 30 – 40 m. Nieprzyjacielska maszyna pode­rwała się skrę­ca­jąc w prawo odsła­nia­jąc przede mną całą syl­wetkę. Uzyskałem tra­fie­nia, ponie­waż od reszty pła­towca odpa­dły frag­menty oby­dwu skrzy­deł i osłona kabiny. Lotem szy­bo­wym w lek­kim skrę­cie w prawo samo­lot o 16:18 wpadł do morza w kwa­dra­cie 591214 W. Pilot nie opu­ścił maszyny.

Późnym popo­łu­dniem, 24 lipca, pod­czas ope­ra­cji „Rhubarb” w rejo­nie Barfleur, RAF stra­cił dwa Spitfire, zwy­cię­stwa powietrzne odnie­śli Ofw. Willi Stratmann (11) i Uffz. Günther Toll (5), oby­dwaj z 7./JG 2. Następnego dnia we wcze­snych godzi­nach popo­łu­dnio­wych, patro­lu­jący rój Fw 190 nale­żą­cych do 9./JG 26 napo­tkał nad morzem w oko­licy Ostendy samo­lot Defiant z 277 dywi­zjonu osła­niany przez Spitfire. Niemcy zestrze­lili, bez strat wła­snych trzy maszyny bry­tyj­skie, Uffz. Edgar Dörre (1), Uffz. Karl Börner (1) i Oblt. Kurt Ruppert (15).

26 lipca, nad Kanałem, doszło do star­cia Fw 190 A nale­żą­cych do JG 26 z dużą for­ma­cją myśliw­ców bry­tyj­skich. Po jed­nym, potwier­dzo­nym zestrze­le­niu uzy­skali: Ofw. Walter Meyer (15) z 6. Staffel, Ofw. Wilhelm Philipp (16) z 4. Staffel i Lt. Heinz Rahardt (2) z 2. Staffel. Spitfire zestrze­liły dwa myśliwce: Fw 190 A‑2, W.Nr. 5228, „czarne <L” ze Stab I./JG 26, jego pilot, Ofw. Erwin Leibold zgi­nął w wodach Kanału oraz Fw 190 A‑2, W.Nr. 20 239, „czarna 1”, który pilo­to­wał dowódca 5./JG 2, Lt. Horst-Benno Krüger (dostał się do nie­woli).

Dwa dni póź­niej, 28 lipca, nad Morzem Północnym roz­po­znaw­czego Mosquito zestrze­lił, o 19:50, Uffz. Karl Bugaj (1) z 11./JG 1.

O 15:35, 29 lipca, po jed­nym Spitfire nad Morzem Północnym, w odle­gło­ści około 50 km od Ostendy, zestrze­lili piloci 4./JG 1, Lt. Heinz Tröger (1) i Uffz. Rudolf Haninger (1), w tym przy­padku cho­dziło praw­do­po­dob­nie o dwa Mustangi, które utra­cił w tym rejo­nie 268 dywi­zjon RAF.

30 lipca RAF prze­pro­wa­dził dwu­setną ope­ra­cję „Circus” w rejo­nie Abbeville oraz „Rodeo” pomię­dzy Abbeville i St. Omer. Tym razem doszło do star­cia z Fw 190 A z I. i II./JG 26. Niemcy po raz pierw­szy zetknęli się wów­czas z nowymi bry­tyj­skimi myśliw­cami Spitfire Mk IX sta­no­wią­cymi wypo­sa­że­nie 64 dywi­zjonu RAF. Nie przy­nio­sło ono jed­nak żad­nych rezul­ta­tów. Dopiero póź­nym popo­łu­dniem, przed 16:00, piloci I./JG 26 sku­tecz­nie zaata­ko­wali myśliwce RAF wyko­nu­jące ope­ra­cję „Ramrod” skie­ro­waną prze­ciwko lot­ni­sku St. Omer-Wizernes. Trzy zestrze­lone Spitfire Mk VI z 616 dywi­zjonu zgło­sili: dowódca I./JG 26, Hptm. Johannes Seifert (36 i 37) oraz Oblt. Fülbert Zink (15) z 2. Staffel.

Główne star­cie miało miej­sce jed­nak wie­czo­rem, po 19:00, kiedy samo­loty Hurribomber eskor­to­wane przez skrzy­dło myśliw­skie z Hornchurch zaata­ko­wane zostały przez Fw 190 A nale­żące do I., II. i III./JG 26. Zestrzelenie Hurricane Mk IIB ze 175 dywi­zjonu zgło­sił Oblt. Rolf Hermichen (15) z 2. Staffel, po jed­nym Spitfire zestrze­lili: dowódca I./JG 26, Hptm. Johannes Seifert (38), Ofw. Leopold Eichinger (2) i Fw. Emil Babenz (18), oby­dwaj z 3. Staffel, Ofw. Werner Gerhardt (11) z 5. Staffel oraz Oblt. Karl Borris (20) z 8./JG 26. Brytyjczycy zgło­sili wpraw­dzie zestrze­le­nie aż sze­ściu samo­lo­tów Fw 190, ale w rze­czy­wi­sto­ści Niemcy stra­cili jed­nego Fw 190 A‑2, W.Nr. 5303, „czarna 4” z 2./JG 26, jego pilot, Oblt. Herbert Heck, zgi­nął.

Ostatniego dnia lipca RAF prze­pro­wa­dził w godzi­nach popo­łu­dnio­wych ope­ra­cję „Circus 201” skie­ro­wana prze­ciwko Drucat. Celem II./JG 26 stały się Spitfire nale­żące do skrzy­dła z North Weald. Atak był nie­zwy­kle sku­teczny, w ciągu 23 minut, piloci Luftwaffe zestrze­lili osiem myśliw­ców nie­przy­ja­ciela, zwy­cię­stwa powietrzne zapi­sali na swo­ich kon­tach: Ofw. Heinrich Bierwirth (5), Fw. Adolf Glunz (19), Hptm. Karl-Heinz Meyer (8), Uffz. Gerhard Birke (5), Oblt. Wilhelm-Ferdinand Galland (12 i 13), Ofw. Wilhelm Philipp (17) i Lt. Wilhelm Cadenbach (1). Straty wła­sne wynio­sły dwa ciężko uszko­dzone samo­loty, które musiały przy­mu­sowo wylą­do­wać, ranny został Uffz. Gerhard Birke z 4./JG 26.

Piloci I./JG 26, któ­rzy dołą­czyli do walki o 15:10, zestrze­lili cztery Spitfire nale­żące do, zło­żo­nego z ame­ry­kań­skich ochot­ni­ków, 133 dywi­zjonu RAF. Po jed­nym Spitfire zapi­sali na swoje konta Lt. Friedrich Graf Uiberacker (6), Oblt. Fülbert Zink (23), Hptm. Johannes Seifert (39) i Uffz. Heinz Klems (1).

Ostatnie zwy­cię­stwo powietrzne tego dnia uzy­skał, o 18:09, na połu­dnie od Selsey Bill, Oblt. Egon Mayer (49) z 7./JG 2, który zestrze­lił Spitfire nale­żący do 317 dywi­zjonu RAF (F/O Tadeusz Kratke).

Reasumując, w lipcu 1942 r. piloci Fw 190 A zestrze­lili nad Kanałem około 45 samo­lo­tów RAF, przy stra­cie 12 maszyn.

  • Marek J. Murawski

To jest skrócona wersja artykułu.

CZYTAJ E-WYDANIE KUP WYDANIE PAPIEROWE