Ćwiczenia „Frisian Flag” i „EART”

Najliczniejszym uczestnikiem ,,Frisian Flag 2016” byli gospodarze – Siły Powietrzne Holandii, których samoloty wielozadaniowe F-16 działały z baz lotniczych Leeuwarden i Volkel. Fot. Mike Schoenmaker

Najliczniejszym uczest­ni­kiem „Frisian Flag 2016” byli gospo­da­rze – Siły Powietrzne Holandii, któ­rych samo­loty wie­lo­za­da­niowe F-16 dzia­łały z baz lot­ni­czych Leeuwarden i Volkel. Fot. Mike Schoenmaker

Red Flag” są jed­nymi z naj­waż­niej­szych ćwi­czeń sił powietrz­nych na świe­cie. Są to mak­sy­mal­nie reali­styczne ćwi­cze­nia anga­żu­jące woj­ska lot­ni­cze, kosmiczne oraz elek­tro­niczne Stanów Zjednoczonych Ameryki oraz ich sojusz­ni­ków.

Ćwiczenia pod nazwą „Frisian Flag”, orga­ni­zo­wane współ­cze­śnie przez Siły Powietrzne Holandii w holen­der­skiej bazie Leeuwarden, są porów­ny­walne z ame­ry­kań­skim pier­wo­wzo­rem. Tegoroczna edy­cja odbyła się w dniach od 11 do 22 kwiet­nia.
W tym samym cza­sie odbyła się także trze­cia edy­cja ćwi­cze­nia „EART” (European Air-to-Air Refueling Training), zor­ga­ni­zo­wana przez Europejską Agencję Obrony (EDA, European Defense Agency) we współ­pracy z EATC (European Air Transport Command) oraz MCCE (Movement Coordination Center Europe). Samoloty tan­ko­wa­nia powietrz­nego ope­ro­wały z holen­der­skiej bazy Eindhoven, wspie­ra­jąc zada­nia „Frisian Flag” przez uzu­peł­nia­nie paliwa w uczest­ni­czą­cych w tych ćwi­cze­niach maszy­nach.
Powodem orga­ni­za­cji ćwi­czeń „Flag” były nie­za­do­wa­la­jące, w porów­na­niu do wcze­śniej­szych kon­flik­tów zbroj­nych, wyniki manew­ro­wych walk powietrz­nych samo­lo­tów Sił Powietrznych Stanów Zjednoczonych pod­czas wojny wiet­nam­skiej. W porów­na­niu ze stra­tami prze­ciw­ni­ków, zostało zestrze­lo­nych zbyt wiele samo­lo­tów US Air Force. Analizy tego co się stało dopro­wa­dziły do pro­stego wnio­sku: piloci i ope­ra­to­rzy sys­te­mów pokła­do­wych Sił Powietrznych Stanów Zjednoczonych nie byli odpo­wied­nio prze­szko­leni w pro­wa­dze­niu manew­ro­wych walk powietrz­nych.
Skutkiem tego było prze­pro­wa­dze­nie po raz pierw­szy w 1975 r. ćwi­czeń pod nazwą „Red Flag” („Czerwona Flaga”). Od tego czasu manewry tego typu ofe­rują uczest­ni­kom moż­li­wość wyko­na­nia z wymier­nymi korzy­ściami bar­dzo reali­stycz­nie symu­lo­wa­nych zadań bojo­wych. Corocznie orga­ni­zo­wane są cztery ćwi­cze­nia „Red Flag”, około dzie­sięć „Green Flag” (“Zielona Flaga”; ukie­run­ko­wa­nych na wspar­cie z powie­trza jed­no­stek Sił Lądowych Stanów Zjednoczonych) oraz jedne „Maple Flag” („Klonowa Flaga”), pro­wa­dzone przez kana­dyj­skie siły zbrojne.
Pierwsza edy­cja holen­der­skiego odpo­wied­nika, nazwana „Frisian Flag” („Fryzyjska Flaga”), odbyła się w 1992 r. Początkowo cele manew­rów były takie same, jak w przy­padku „Red Flag”. Jednak doświad­cze­nia z zadań bojo­wych wyko­ny­wa­nych nad Jugosławią, Afganistanem, Irakiem i Libią oraz codzienne dyżury bojowe w ramach zadań QRA w Holandii poka­zały potrzebę bar­dziej ści­słego współ­dzia­ła­nia z siłami powietrz­nymi innych państw. Zainteresowanie innych kra­jów NATO udzia­łem we „Frisian Flag” zwięk­szało się stop­niowo, poczy­na­jąc od 1998 r.
Dziś „Frisian Flag” ofe­ruje siłom powietrz­nym oraz ich żoł­nie­rzom (zarówno per­so­ne­lowi lata­ją­cemu, jak i naziem­nemu) moż­li­wość tre­no­wa­nia skom­pli­ko­wa­nych zadań w reali­stycz­nych warun­kach, w mię­dzy­na­ro­do­wym śro­do­wi­sku, przy uży­ciu tego samego języka i tych samych pro­ce­dur przez wszyst­kie strony ćwi­cze­nia. Środowisko takie pozwala zmie­rzyć się ze współ­cze­snymi zagro­że­niami i poten­cjal­nymi kon­flik­tami, współ­pra­cu­jąc z sojusz­ni­kami z NATO. Oprócz sił powietrz­nych w reali­za­cji zadań uczest­ni­czą holen­der­skie siły lądowe i mor­skie, naro­dowy oddział zarzą­dza­nia wymianą danych NDMC (National Datalink Management Cell) oraz sta­no­wi­sko dowo­dze­nia ope­ra­cjami lot­ni­czymi AOCS (Air Operations Control Station).
Głównym ele­men­tem „Frisian Flag” jest pla­no­wa­nie, dzia­ła­nia oraz oma­wia­nie zadań dużych mie­sza­nych zgru­po­wań lot­ni­czych COMAO (Composite Air Operation). Misje są pro­wa­dzone według reali­stycz­nych sce­na­riu­szy oraz w uwa­run­ko­wa­niach mak­sy­mal­nie zbli­żo­nych do rze­czy­wi­stych.
Scenariusze mogą się róż­nić szcze­gó­łami; w pier­wot­nym zamy­śle „Frisian Flag” obej­mo­wało dwa rodzaje zadań. Siły „czer­wo­nych” miały za zada­nie obronę przed ata­kiem z powie­trza (DCA, Defensive Counter Air), „nie­bie­scy” zaś byli pro­wa­dzą­cymi atak na cele naziemne i powietrzne (OCA, Offensive Counter Air). Baza jest ata­ko­wana przez for­ma­cje „czer­wo­nych” oraz bro­niona przez „nie­bie­skich”, współ­pra­cu­ją­cych z naziem­nymi środ­kami obrony prze­ciw­lot­ni­czej, jed­nost­kami pły­wa­ją­cymi, NDMC oraz AOCS. W miarę postę­pów ćwi­czeń kolejne zada­nia mają coraz wyż­szy sto­pień trud­no­ści.

  • Mike Schoenmaker, Niels Hoogenboom

To jest skrócona wersja artykułu.

CZYTAJ E-WYDANIE KUP WYDANIE PAPIEROWE