Borsuk po raz drugi na MSPO

Model funkcjonalny NBPWB Borsuk w calej okazalosci. Pojazd ma zalozona prototypowa wieze zdalnie sterowana ZSSW-30, oslony balistyczne burt i gornych galezi gasienic, a takze gumowo-kompozytowe gasienice firmy Soucy International.

Model funk­cjo­nalny NBPWB Borsuk w calej oka­za­lo­sci. Pojazd ma zalo­zona pro­to­ty­powa wieze zdal­nie ste­ro­wana ZSSW-30, oslony bali­styczne burt i gor­nych galezi gasie­nic, a takze gumowo-kom­po­zy­towe gasie­nice firmy Soucy International.

Chyba naj­bar­dziej dys­ku­to­waną pre­mierą XXV Międzynarodowego Salonu Przemysłu Obronnego była pre­zen­ta­cja modelu funk­cjo­nal­nego Nowego Bojowego Pływającego Wozu Piechoty Borsuk. Od tego czasu kon­struk­to­rzy Huty Stalowa Wola, a także innych pod­mio­tów wcho­dzą­cych w skład kon­sor­cjum reali­zu­ją­cego ten pro­jekt, wyko­nali wiele prac zwią­za­nych z wypo­sa­że­niem w zespoły i agre­gaty umoż­li­wia­jące roz­po­czę­cie jego badań zakła­do­wych. Równolegle, na innych mode­lach i sta­no­wi­skach doświad­czal­nych, kon­ty­nu­owano prace zwią­zane z sys­te­mem ochrony prze­ciw­mi­no­wej i bali­stycz­nej pojazdu.

Program Borsuk to dziś naj­waż­niej­szy pro­jekt roz­wo­jowy dla Huty Stalowa Wola S.A., ale także całej Polskiej Grupy Zbrojeniowej, nie mówiąc o Siłach Zbrojnych RP, które od kil­ku­na­stu lat nie mogą docze­kać się następcy bojo­wych wozów pie­choty BWP-1. Wdrożenie do pro­duk­cji i służby nowego bojo­wego pły­wa­ją­cego wozu pie­choty (NBPWP) Borsuk zostało uznane za jeden klu­czo­wych pro­jek­tów pro­gramu ope­ra­cyj­nego „Modernizacja Wojsk Pancernych i Zmechanizowanych” Planu Modernizacji Technicznej Sił Zbrojnych w latach 2013 – 2022 i zapis ten jest aktu­alny także po zmia­nach wpro­wa­dzo­nych w tym pla­nie na prze­strzeni ostat­nich lat.
Przypomnijmy pokrótce dotych­cza­sową histo­rię tego przed­się­wzię­cia, która liczy sobie dopiero pięć lat, a więc na pol­skie stan­dardy bar­dzo krótko. Projekt Borsuk jest reali­zo­wany przez, utwo­rzone w 2013 r., kon­sor­cjum: Huta Stalowa Wola S.A. (lider), Ośrodek Badawczo Rozwojowy Urządzeń Mechanicznych „OBRUM” Sp. z o.o., Rosomak S.A., Wojskowe Zakłady Elektroniczne S.A., Wojskowe Zakłady Inżynieryjne S.A., Wojskowe Zakłady Motoryzacyjne S.A., Akademia Sztuki Wojennej (wcze­śniej Akademia Obrony Narodowej), Wojskowa Akademia Techniczna, Wojskowy Instytut Techniki Pancernej i Samochodowej oraz Politechnika Warszawska, w ramach pracy roz­wo­jo­wej dofi­nan­so­wa­nej przez Narodowe Centrum Badań i Rozwoju. Zawarta 24 paź­dzier­nika 2014 r. umowa zakła­dała, że NCBiR dofi­nan­suje pracę kwotą 62 mln PLN, przy zakła­da­nym budże­cie przed­się­wzię­cia 75 mln PLN. Planowano wów­czas zakoń­cze­nie pracy 23 paź­dzier­nika 2019 r., po zakoń­cze­niu badań kwa­li­fi­ka­cyj­nych pro­to­typu i przy­go­to­wa­niu doku­men­ta­cji do pro­duk­cji seryj­nej.
Opóźnienia poja­wiły się już jed­nak na wstęp­nym eta­pie pro­jektu, a to ze względu – jak działo się to wów­czas w przy­padku nie­mal wszyst­kich ana­lo­gicz­nych pro­jek­tów doty­czą­cych sprzętu woj­sko­wego – na roz­po­czę­cie pracy bez pod­staw mery­to­rycz­nych w postaci zatwier­dzo­nych przez woj­sko Wstępnych Założeń Taktyczno-Technicznych. Inspektorat Uzbrojenia pro­wa­dził rów­no­le­gle, bazu­jąc na Wymaganiach Operacyjnych Sztabu Generalnego WP, fazę ana­li­tyczno-kon­cep­cyjną, doty­czącą zamiaru pozy­ska­nia bojo­wych wozów pie­choty na pod­wo­ziu Uniwersalnej Modułowej Platformy Gąsienicowej. Formalnie nad­zór nad reali­za­cją pro­jektu Borsuk MON, a kon­kret­nie Inspektorat Uzbrojenia, prze­jął w czerwcu 2015 r. Pod koniec paź­dzier­nika 2016 r. udało się zatwier­dzić stu­dium wyko­nal­no­ści i WZTT pojazdu, nie zmie­nia­jąc dotych­cza­so­wych wyma­gań, a praca została zakwa­li­fi­ko­wana do zadań z obszaru pod­sta­wo­wego inte­resu bez­pie­czeń­stwa pań­stwa. To zaś uru­cho­miło wypłatę kolej­nej tran­szy środ­ków.
Ta wymu­szona wzglę­dami for­mal­nymi prze­rwa nie ozna­czała bynaj­mniej zamro­że­nia pro­jektu. HSW wraz z człon­kami kon­sor­cjum pro­wa­dziła liczne prace stu­dyjne i pro­jek­towo-ana­li­tyczne, a także reali­zo­wała wiele zadań zwią­za­nych z kon­struk­cją i wypo­sa­że­niem pojazdu. Dotyczyło to m.in. czte­rech kon­cep­cji sys­temu ochrony prze­ciw­mi­no­wej, a odpor­ność modeli kadłuba na wybu­chy prze­te­sto­wano na poli­go­nie WITPiS. Próby te dopro­wa­dziły do wyboru opty­mal­nego roz­wią­za­nia z punktu widze­nia odpor­no­ści, masy i kosz­tów. Wybrano także kom­po­nenty układu napę­do­wego, za któ­rych inte­gra­cję odpo­wia­dają Wojskowe Zakłady Motoryzacyjne S.A. Powstał w nich pro­to­ty­powy zin­te­gro­wany zespół napę­dowy z sil­ni­kiem wyso­ko­pręż­nym MTU 8V199E20 i auto­ma­tyczną skrzy­nią prze­kła­dniową Perkins X300 (licen­cja Allisona). Zadecydowano też, że dostawcą hydro­pneu­ma­tycz­nego zawie­sze­nia (pasyw­nego) będzie bry­tyj­ska firma Horstman. Nie bez wpływu na to pozo­sta­wał fakt, że zawie­sze­nie Horstmana mają pod­wo­zia K9 do 155 mm arma­to­hau­bic Krab, któ­rych licen­cyjna pro­duk­cja wdra­żana jest aktu­al­nie w HSW.

  • Andrzej Kiński

To jest skrócona wersja artykułu.

CZYTAJ E-WYDANIE KUP WYDANIE PAPIEROWE