Alouette III wyco­fane ze służby w Królewskich Siłach Powietrznych Holandii

LAI_3_2016_Allouette

Żaden sta­tek powietrzny nie był tak długo uży­wany w Królewskich Siłach Powietrznych Holandii jak wie­lo­za­da­niowy śmi­gło­wiec lekki Alouette III. 15 grud­nia 2015 r. wyco­fano z eks­plo­ata­cji ostat­nie śmi­głowce tego typu, po pięć­dzie­się­ciu jeden latach użyt­ko­wa­nia. Pierwsze dwa Alouette III dostar­czono do bazy Soesterberg 31 lipca 1964 r. Była to wer­sja ozna­czona SA.316B. Holandia użyt­ko­wała ogó­łem 77 wie­lo­za­da­nio­wych śmi­głow­ców lek­kich Alouette III.

Alouette III to lekki jed­no­sil­ni­kowy śmi­gło­wiec, opra­co­wany przez nie­ist­nie­jącą już dziś fran­cu­ską firmę Süd-Aviation, która póź­niej połą­czyła się z Nord-Aviation two­rząc kon­cern Aérospatiale, który z kolei wszedł do Eurocopter Group, zna­nej dziś jako Airbus Helicopters. Prototyp śmi­głowca, SA.3160, został obla­tany 28 lutego 1959 r. Śmigłowiec łatwo poznać po dużej, prze­szklo­nej kabi­nie, sta­łemu pod­wo­ziu oraz sil­niku zamon­to­wa­nym na zewnątrz, który pra­cuje z cha­rak­te­ry­stycz­nym, meta­licz­nym dźwię­kiem.
W okre­sie od lipca 1964 r. do lipca 1969 r. Siły Zbrojne Holandii ode­brały łącz­nie 77 śmi­głow­ców Alouette III, wszyst­kie nosiły ciem­no­zie­lony kamu­flaż i białe numery. Spośród dostar­czo­nych maszyn 50 było cał­ko­wi­cie zbu­do­wa­nych w Süd-Aviation, nato­miast ostat­nie 27 zmon­to­wano z dostar­czo­nych czę­ści w holen­der­skiej fir­mie N.V. Lichtwerk z Hoogeveen, około 150 km na wschód od Amsterdamu. Alouette III zastą­pił w służ­bie kilka innych typów śmi­głow­ców, takich jak Hiller H-23B Raven i Alouette II.
Flota śmi­głow­ców Alouette III została przy­dzie­lona do Królewskich Wojsk Lądowych Holandii, ale piloci któ­rzy na nich latali nale­żeli do holen­der­skich Królewskich Sił Powietrznych. Siły Powietrzne zapew­niały też infra­struk­turę oraz obsługę tech­niczną. Wspólna eks­plo­ata­cja śmi­głow­ców przez woj­ska lądowe i siły powietrzne została zapew­niona przez zor­ga­ni­zo­wa­nie Grupy Śmigłowców Lekkich (Light Aircraft Group). Do LAG tra­fiło łącz­nie 72 Alouette III, które włą­czono w skład 299. i 300. dywi­zjonu z Deelen oraz do 298. dywi­zjonu z Soesterberg. Pięć pozo­sta­łych śmi­głow­ców dostar­czono Królewskiej Marynarce Wojennej Holandii, gdzie uży­wano ich do zadań poszu­ki­waw­czo-ratow­ni­czych oraz tak­tycz­nego ratow­nic­twa powietrz­nego (Search and Rescue – SAR i Tactical Air Rescue – TAR). Śmigłowce mor­skie miały poma­rań­czowe ele­menty malo­wa­nia, a ich numery zaczy­nały się od litery „H” zamiast „A”. Początkowo sta­cjo­no­wały one w bazie Ypenburg, a nieco póź­niej skie­ro­wano je do Soesterberg.
W latach sie­dem­dzie­sią­tych, kiedy trwała zimna wojna holen­der­skie Alouette III regu­lar­nie wyko­ny­wały loty tre­nin­gowe nad Republiką Federalną Niemiec, by dosko­na­lić wła­sne załogi, a także by zabez­pie­czyć ćwi­cze­nia naziem­nych jed­no­stek Królewskich Wojsk Lądowych Holandii. Śmigłowce Alouette III uży­wano także do roz­po­zna­nia. Wykonywały one loty wzdłuż gra­nic z pań­stwami Układu Warszawskiego, uży­wa­jąc radio­wych sygna­łów wywo­ław­czych typo­wych dla nie­miec­kiej Straży Granicznej (Bundesgrenzgeschutz), foto­gra­fu­jąc poło­żone przy gra­nicy zgru­po­wa­nia wojsk poten­cjal­nego prze­ciw­nika i inne obiekty, które mogły stać się celem dla ata­ków lot­ni­czych. Do tych zadań wyko­rzy­sty­wano lot­ni­czy apa­rat foto­gra­ficzny Fairchild K36, umoż­li­wia­jący wyko­ny­wa­nie zdjęć (przy dobrej pogo­dzie) na odle­głość nawet do 50 km w głąb Niemieckiej Republiki Demokratycznej.
W 1970 r. Alouette III po raz pierw­szy wysłano za gra­nicę, do Tunezji. Kraj ten został spu­sto­szony potęż­nymi powo­dziami, a holen­der­ski kon­tyn­gent woj­skowy poma­gał w usu­wa­niu skut­ków klę­ski żywio­ło­wej. W jego skład wcho­dziła dzie­się­cio­oso­bowa jed­nostka dys­po­nu­jąca dwoma śmi­głow­cami tego typu.
W 1973 r. Królewskie Siły Powietrzne Holandii zde­cy­do­wały się na zor­ga­ni­zo­wa­nie pierw­szego na świe­cie śmi­głow­co­wego zespołu poka­zo­wego, nazwa­nego „Koniki polne” (The Grasshoppers). Zespół ten wystę­po­wał na poka­zach i w cza­sie dni otwar­tych w jed­nost­kach lot­ni­czych przez 22 lata.

  • Mike Schoenmaker

To jest skrócona wersja artykułu.

CZYTAJ E-WYDANIE KUP WYDANIE PAPIEROWE