ADEX-2018 cz. 2

Pojazd opancerzony Amazon klasy MRAP z zamontowanym radarem UHTES tureckiej firmy STM.

Pojazd opan­ce­rzony Amazon klasy MRAP z zamon­to­wa­nym rada­rem UHTES turec­kiej firmy STM.

Kontynuując oma­wia­nie nowo­ści i cie­ka­wo­stek trze­ciej mię­dzy­na­ro­do­wej wystawy prze­my­słu obron­nego ADEX (Azerbaijan International Defence Exhibition), która odbyła się pod koniec wrze­śnia w sto­licy Azerbejdżanu Baku, pre­zen­tu­jemy pro­po­zy­cje doty­czące amu­ni­cji, elek­tro­niki i opto­elek­tro­niki, a także naj­cie­kaw­sze eks­po­naty zagra­nicz­nych ofe­ren­tów.

Siły Zbrojne Republiki Azerbejdżanu pro­wa­dzą inten­sywny pro­ces moder­ni­za­cji, który nadal w nie­znacz­nym stop­niu zabez­pie­czają rodzime pod­mioty. Wymusza to pod­ję­cie współ­pracy prze­my­sło­wej z fir­mami zagra­nicz­nymi bądź bez­po­średni import. Tu na prze­szko­dzie stoją jed­nak ogra­ni­cze­nia w eks­por­cie broni do Azerbejdżanu, jakie obo­wią­zują w wielu kra­jach zachod­nich ze względu na kon­flikt z sąsied­nią Armenią o Górski Karabach, stąd w pierw­szej kolej­no­ści się­ga­nie po pro­dukty z ofert państw, które tego typu restryk­cji nie sto­sują.

Amunicyjne nowo­ści

Także w dzie­dzi­nie amu­ni­cji tego­roczna wystawa ADEX była miej­scem pre­zen­ta­cji kilku cie­ka­wych eks­po­na­tów. Ukraiński hol­ding Ukroboronprom przy­wiózł do Azerbejdżanu gra­naty ręczne RGT-27S i RGT-27S2 o dzia­ła­niu ter­mo­ba­rycz­nym. Masa każ­dego z gra­na­tów bez zapal­nika nie prze­kra­cza 600 g, a masa mie­sza­niny ter­mo­ba­rycz­nej to nieco poni­żej 310 g, zaś ładunku ini­cju­ją­cego 32 g. Mieszanina ter­mo­ba­ryczna po roz­py­le­niu i zaini­cjo­wa­niu wytwa­rza obłok ognia o śred­nicy 2,8 m, wyso­ko­ści 2 m. Utrzymuje się on przez cztery sekundy. Temperatura w stre­fie deto­na­cji to 2500÷3000°C.
Białoruska grupa prze­my­słowo-han­dlowa Belspiecwniesztiechnika zapre­zen­to­wała moder­ni­za­cję 152155 mm arty­le­ryj­skiej amu­ni­cji kie­ro­wa­nej Krasnopol do pozio­mów okre­ślo­nych jako: Łucz, Łucz‑1 i Łucz‑2. Rozmiary zewnętrzne (dłu­gość 1305 mm, kal. 152 lub 155 mm) i masa cał­ko­wita nie ule­gły zmia­nie.
Nabój Łucz zacho­wał wszyst­kie dotych­cza­sowe bloki kon­struk­cyjne, zmiany to: wpro­wa­dze­nie elek­tro­niki opar­tej na współ­cze­snej bazie ele­men­to­wej i moż­li­wo­ści nasta­wia­nia para­me­trów strzału z zewnątrz przed zała­do­wa­niem (ory­gi­nalna kon­struk­cja ma sto­sowne ele­menty nastaw­cze we wnę­trzu, a nastawy należy wpro­wa­dzić przed połą­cze­niem poci­sku z ładun­kiem mio­ta­ją­cym, na eta­pie przy­go­to­wa­nia do strze­la­nia), co skró­ciło czas przy­go­to­wa­nia do strze­la­nia i tym samym zwięk­szyło szyb­ko­strzel­ność. Masa naboju Łucz wynosi 51 kg, z czego na pocisk przy­pada 20 kg (masa mate­riału kru­szą­cego 6 kg). Maksymalna dono­śność to 25 km, a praw­do­po­do­bień­stwo raże­nia celu poje­dyn­czym poci­skiem oce­niane jest na 0,9.
W naboju Łucz‑1 ory­gi­nalny blok sil­nika rakie­to­wego i sta­bi­li­za­tor z czte­rema powierzch­niami usta­tecz­nia­ją­cymi zastą­pił gazo­ge­ne­ra­tor i sta­bi­li­za­tor z sze­ścioma brze­chwami. Przekonstruowany został także blok apa­ra­tury w przed­niej czę­ści poci­sku – mecha­niczny bez­piecz­nik zapal­nika i żyro­skop mecha­niczny zastą­piła współ­cze­sna apa­ra­tura elek­tro­niczna. Zachowano za to auto­pi­lota i blok napro­wa­dza­nia. Masa poci­sku wzro­sła do 23 kg (masa mate­riału kru­szą­cego to 9 kg), nie­mniej masa naboju została zacho­wana. Pocisk naboju Łucz‑1 osiąga odle­głość 30 km, a praw­do­po­do­bień­stwo tra­fie­nia wynosi 0,9.
W przy­padku czę­ści napę­do­wej naboju Łucz‑2 wpro­wa­dzono takie same zmiany jak w Łuczu‑1. Jeśli zaś cho­dzi o pocisk, mody­fi­ka­cje są głęb­sze i obej­mują cały nowy blok apa­ra­tu­rowy, w któ­rym zasto­so­wano rów­nież nowy zespół auto­pi­lota o mniej­szych roz­mia­rach, co pozwo­liło zwięk­szyć masę mate­riału kru­szą­cego do 12 kg, a całego poci­sku aż do 26 kg. Długość kom­plet­nego naboju wynosi 1305 mm, kali­ber 152 lub 155 mm, a jego masa cał­ko­wita sięga 51 kg. W przy­padku Łucza‑2 pro­gra­mo­wa­nie odbywa się bez­kon­tak­towo. Maksymalna dono­śność poci­sku to 3040 km, przy zacho­wa­niu praw­do­po­do­bień­stwa tra­fie­nia na pozio­mie 0,9.

  • Miroslav Gyűrösi

To jest skrócona wersja artykułu.

CZYTAJ E-WYDANIE KUP WYDANIE PAPIEROWE